Algorytm: Szczęście / Algorithm: Happiness

Przemysław Błaszczak studiował filozofię na Uniwersytecie Wrocławskim. Aktor, reżyser i pedagog. Od 1995 jest związany z Instytutem im. Jerzego Grotowskiego  (do 2006 – Ośrodek Badań Twórczości Jerzego Grotowskiego i Poszukiwań Teatralno-Kulturowych). W latach 1996–1999 pracował w Teatrze Pieśń Kozła, a od 2004 do 2019 w Teatrze ZAR. W latach 2012–2019 współpracował z Theodorosem Terzopoulosem i kształcił się w zakresie jego autorskiej metody treningu aktorskiego. Od 2005 uprawia japońską sztukę walki aikido (aktualnie w stopniu 3 dan fukushidoin) pod okiem sensei Piotra Masztalerza 6 dan. W 2011 roku pobierał nauki jako uchideshi (uczeń) u shihana Juby Noura 6 dan w Meksyku. Prowadzi regularne treningi w dojo Na Grobli Aikikai, które założył i które jest częścią stowarzyszenia Birankai Polska. W 2005 przebywał w Japonii na zaproszenie Toshiego Tsushitoriego, gdzie trenował shintaido – japoński system prowadzący do integracji ciała i głosu poprzez trening oparty na tradycyjnym karate. Założyciel i lider Studia Kokyu. Pomysłodawca, twórca i kurator festiwalu „Sakura. Wrocławskie dni japońskich inspiracji”.

Luca Citarelli jest włoskim aktorem i performerem, absolwentem „Accademia Internazionale di Teatro” w Rzymie, gdzie studiował metodę Jacques’a Lecoqa oraz przygotował pracę dyplomową poświęconą teatrowi absurdu (dramaturgii Eugène’a Ionesco). Rozwijał swoje umiejętności aktorskie w zakresie teatru fizycznego, pracy z maską i commedii dell’arte, m.in. uczestnicząc w międzynarodowym programie „Europa in Maschera” pod kierunkiem Carlo Boso. Pracował również w projektach związanych ze sztuką klaunady, dramaturgią współczesną i ruchem scenicznym oraz brał udział w działaniach poświęconych edukacji inkluzywnej. W 2024 roku uczestniczył w projekcie „Praktykowanie działania” w Instytucie im. Jerzego Grotowskiego, a obecnie współpracuje ze Studiem Kokyu, biorąc udział w codziennej praktyce treningowej i pracy nad nowym materiałem scenicznym.

David Fontanillo jest hiszpańskim aktorem teatralnym. Fachu aktorskiego uczył się w Granadzie pod kierunkiem irańskiego reżysera Sabri Zekry. W kręgu zainteresowań Fontanillo jako aktora są tragedie greckie oraz dramaty Szekspira, Bertolta Brechta, Samuela Becketta i Bernarda-Marie Koltèsa. Współtworzył spektakle inspirowane myślą Jerzego Grotowskiego. Swoje prace prezentował m.in. w przestrzeniach otwartych i w miejscach o znaczeniu historycznym w południowej Hiszpanii, badając relację teatru z architekturą i widzem–przechodniem. Ma przygotowanie muzyczne i wokalne, jest klasycznie wykształconym klarnecistą.

Aryna Rabychyna jest białoruską aktorką, reżyserką, dramatopisarką i pedagożką teatralną. Absolwentka Białoruskiej Państwowej Akademii Sztuk Pięknych (2020, specjalizacja aktorstwo dramatu i filmu). Przez pięć lat była związana z Teatrem Młodzieżowym w Mińsku, w którym zagrała dwadzieścia cztery role. W 2021 roku zadebiutowała jako reżyserka i dramatopisarka, realizując spektakl „You Don’t Belong Here”. Od 2024 roku mieszka i pracuje poza Białorusią. Wzięła udział w kilku edycjach warsztatów „Zarzewie. VII Letnia Szkoła Studia Kokyu”, prowadzonych przez Przemysława Błaszczaka w Instytucie im. Jerzego Grotowskiego we Wrocławiu, po czym dołączyła do zespołu. W swojej praktyce łączy doświadczenie aktorskie z pracą laboratoryjną oraz poszukiwaniami w zakresie teatru fizycznego.

Jacek Zawadzki ukończył Państwowe Studium Aktorskie w Gdańsku (1984). Pracował jako aktor Teatru Współczesnego (1984–1989) w Szczecinie, członek trupy teatralnej PUR z Londynu (1990–1992), aktor Teatru Kana w Szczecinie (1992–1997), gdzie zrealizował „Moskwę–Pietuszki” i „Noc” według Wieniedikta Jerofiejewa w reżyserii Zygmunta Duczyńskiego. „Noc” otrzymała dwie prestiżowe nagrody na festiwalu Fringe w Edynburgu (1994). W latach 1997–1999 mieszkał w Edynburgu i pracował dla European Art Foundation Richarda Demarco, był też członkiem grupy performerskiej The Elements i zrealizował „At the End of On-Line” – film science fiction dla BBC 2. Występował w Teatrze Polskim w Szczecinie (1999–2001). Podczas pobytu w Stanach Zjednoczonych (2001–2012) współpracował z University of Illinois w Chicago, prezentując „Moskwę–Pietuszki” i prowadząc warsztaty teatralne. Zrealizował pięć filmów krótkometrażowych z amerykańską reżyserką Rene Kerkman i współzałożył zespół bluesowo-rockowy Banana Street Band. Obecnie współpracuje z Instytutem Grotowskiego. Regularnie gra dwa monodramy: „Moskwę–Pietuszki” oraz „Hantio”.

Studio Kokyu prowadzi działalność edukacyjno-badawczą. W pracy przyświeca nam idea teatralnego laboratorium, w którym poddajemy badaniu nasze intuicje, dotychczasowe doświadczenia oraz narzędzia. Bardzo istotną kwestią jest dla nas etos zespołu teatralnego, dzielącego się swoimi doświadczeniami, nawzajem edukującego, biorącego na siebie odpowiedzialność za pracę zbiorową, który w perspektywie kilkuletniej, regularnej praktyki stwarza możliwość wypracowania zarówno swoistego języka, jak i metodyki pracy. Kluczowym zagadnieniem dla członków Studia Kokyu pozostaje pytanie o trening i praktykę. Zadajemy je sobie, poruszając się między polem treningu fizycznego aktora a doświadczeniem płynącym z praktyki japońskich sztuk walki, zwłaszcza aikido. Studio Kokyu to grupa osób dzielących się swoimi doświadczeniami w zakresie różnych form treningu i poszukiwań ruchowo-teatralnych oraz prowadzących projekty artystyczne, edukacyjne i badawcze. Studio powstało we wrześniu 2016 roku. Prowadzi działalność w Instytucie Grotowskiego we Wrocławiu.
Więcej informacji: studiokokyu.pl/
facebook.com/studiokokyu
instagram.com/studiokokyu/