Spektakl kolektywu Kobietostan w reżyserii Weroniki Fibich
W ramach V Festiwalu Teatru na Faktach „Poziom zero”
Przedprzewodnik z opisem przestrzeni
Na miejscu można skorzystać z miejsca wyciszenia i słuchawek wygłuszających
![]()
sob. 13.06.2026, 17:00 i 19:00
Sala Teatru Laboratorium Instytutu Grotowskiego
Czas trwania: 65 minut
Bilety: sprzedaż rusza 19.05.2026
Bilety dostępne na stronie:
https://www.bilety.grotowski-institute.pl/:
Treści wrażliwe: przemoc słowna (wulgaryzmy, krzyk), przemoc ze względu na płeć, treści mogące wywołać obrazę uczuć religijnych
Bodźce sensoryczne: głośna muzyka
Spektakl przeznaczony jest dla widzów powyżej 16. roku życia.
Dla chętnych widzów dostępne są zatyczki do uszu.
„Co wy tam k***, robicie, wy śpiewacie?!”
W performansie „Chłopaki. Prawo głosu” z jednej strony podważamy klisze kulturowe i wyrażamy lęki, których doświadczamy, wchodząc w proces twórczy z mężczyznami w więzieniu. Z drugiej – tworzymy nielinearną opowieść o wydobywaniu wrażliwości i o godności. Staramy się w niej zrozumieć, z czego wynika społeczna presja na toksyczną męskość. Nie jest to jednak spektakl o męskości, lecz o spotkaniu: scenariusz powstał w oparciu o warsztaty teatralne i rozmowy Agnieszki Bresler i Iwony Koneckiej z mężczyznami osadzonymi w Zakładzie Karnym w Krzywańcu w ramach projektów „Wielogłos o płci (brzydkiej)” oraz „Centrum Sztuki Osadzonych”.
Wykorzystujemy formy koncertu performatywnego i dokumentu scenicznego po to, by testować sposoby mówienia o naszych doświadczeniach i prezentowania tego, co w nich najwrażliwsze. Do kolektywnej pracy nad tym przedsięwzięciem zaprosiłyśmy twórczynię interdyscyplinarną Weronikę Fibich, w zasady wpisując płynność, dobrostan i afirmację bałaganu.
Fragmenty recenzji
„Czyli: wiedzą, co mówią, dobrze zaplanowały to, co robią, w dodatku mają do tego wszystkiego pełne prawo – były, sprawdziły, doświadczyły, bały się, przezwyciężyły strach, uzyskały w swej pracy „tam” istotne artystyczne i terapeutyczne rezultaty. A my – obserwatorzy i obserwatorki ich scenicznych działań? Przyjemnie nam nie jest, ale granice naszej wyobraźni, jeśli tego chcemy, mają szansę być przesunięte w istotny dla nas sposób za kraty, w tłok, duchotę i wredne, jasne światło więziennych jarzeniówek”.
Juliusz Tyszka, Piździelce śpiewają, Teatralny.pl, dostęp: 26.11.2021
„Performerki stają się medium tytułowych chłopaków – są przekaźnikami ich świadomości, które za pośrednictwem własnych ciał, gestów, dźwięków i słów kreślą wizję świata za kratami. To świadectwo tego, jak w przepełnionych miejscach izolacji jednostkowe tożsamości kształtowane są przez zlepki wspomnień, schematyczne reakcje, dumę, wstyd i powielane zwyczaje. (…) to spektakl piętnujący przemoc, która – jeśli nie zostanie przerwana – będzie reprodukować się bez końca”.
Piotr Dobrowolski, Chłopakostan: głosem kobiet, nietak!t nr 3(41)/2021
„Chłopaki. Prawo głosu, zdecydowanie najlepsze, najmocniej rezonujące przedstawienie tegorocznej edycji gdyńskiego Ogólnopolskiego Festiwalu Teatralnego Pociąg do miasta (…): zwrot w stronę tych, którzy i które doświadczają narracyjnego wykluczenia; którzy i które chcą swego miejsca w powszechnej refleksji. Którzy i które chcą, żądają namysłu nad chorobami naszej codzienności”.
Anna Jazgarska, O (tymczasowym) odpoczynku, nietak!t nr 1-2 (42-43)/2022

Agnieszka Bresler – aktorka, reżyserka, edukatorka teatralna i aktywistka społeczna. Absolwentka studiów magisterskich MA Acting na Manchester Metropolitan University w Anglii (prowadzonych we współpracy z Teatrem Pieśń Kozła we Wrocławiu) oraz kierunku Physical Theater Practice w Adam Smith College w Szkocji. Założycielka i współ-prezeska Stowarzyszenia Kobietostan. Od ponad dekady tworzy we Wrocławiu projekty artystyczne, podejmujące kreatywny dialog z osobami odbywającymi karę pozbawienia wolności, w kryzysie bezdomności czy z doświadczeniem choroby psychicznej. Jest reżyserką licznych spektakli ze społecznościami, realizowanych w zakładach karnych i poprawczych, z osobami z niepełnosprawnością czy w kryzysie życiowym, prezentowanych i nagradzanych na ogólnopolskich konkursach i przeglądach. Wraz z Iwoną Konecką stworzyła przy Zakładzie Karnym w Krzywańcu nowatorskie Centrum Sztuki Osadzonych, pierwszy w Polsce ośrodek sztuki na terenie więzienia. Jest laureatką Nagrody 30 Kreatywnych Wrocławia i Nagrody im. Haliny Machulskiej a także Wrocławianką Roku 2024.
Iwona Konecka jest performerką, edukatorką i artystką społeczną. Absolwentka Wiedzy o Teatrze (Akademia Teatralna w Warszawie), Kulturoznawstwa (Uniwersytet Warszawski) oraz kierunku Zarządzanie Kulturą w Strukturach Unii Europejskiej (Państwowa Akademia Nauk). Ukończyła dwa kilkuletnie kursy teatralne: South Baltic Academy of Independent Theater oraz Akademię Teatru Alternatywnego. Współzałożycielka i współprezeska Kobietostanu oraz prezeska Fundacji Teatru Realistycznego. Inicjatorka i koordynatorka licznych projektów kulturalnych i społecznych, m.in. Centrum Sztuki Osadzonych, Punkty Kultury (na terenach defaworyzowanych w Lublinie) oraz ogólnopolskiego kursu Teatr – Sztuka Społeczna. Współtwórczyni wielu spektakli teatralnych nagradzanych na konkursach i festiwalach ogólnopolskich. Stypendystka Prezydenta Miasta Wrocławia w dziedzinie teatru.

Weronika Fibich pracuje z materiałem performatywnym na pograniczu reportażu i dokumentu. Autorka dziesiątek działań teatralnych, instalacji, performansów, realizacji site-specific, eksperymentów formalnych oraz filmów. Twórczyni projektów, kuratorka wydarzeń artystycznych. Artystka antydyscyplinarna. Od 1998 roku związana z Ośrodkiem Teatralnym KANA w Szczecinie. Równolegle do działalności kulturalnej, edukacyjnej i programowej realizowanej w ramach projektów Ośrodka od lat rozwija własną drogę twórczą. W kręgu jej zainteresowań znajdują się działania prowadzone w przestrzeniach (nie)teatralnych. Najczęściej podejmowane przez nią tematy to pogranicza, wykluczenie, (nie)pamięć, tożsamość, (gościnna) inność oraz (bio)różnorodność. Metodą, którą stosuje, jest „rysowanie z pamięci”. Wartość „rysowania” polega na łączeniu prywatnego z publicznym, rozumianego z intuicyjnym, zapamiętanego z odczuwanym. Od wiosny 2023 roku współprowadzi (z Karoliną Bregułą) Lokatorne – miejsce działań antydyscyplinarnych. Wykładowczyni Akademii Sztuki w Szczecinie (Pracownia Filmu Społecznego) oraz Uniwersytetu Szczecińskiego (Pisanie – warsztat dramatyczny).
Kolektyw Kobietostan wyrasta z niezgody na marginalizację społeczną kobiet ze środowisk defaworyzowanych i ich głosów, promując równouprawnienie, umocnienie i siłę kobiet funkcjonujących poza główną tkanką społeczną. Kolektyw powstał z inicjatywy wrocławskiej aktorki i działaczki społecznej Agnieszki Bresler, która w od 2012 roku współtworzy i współprowadzi we Wrocławiu projekty teatralne skierowane do osób zagrożonych wykluczeniem społecznym.
„Kobietostan” to projekt realizowany od 2016 roku przez Agnieszkę Bresler w kobiecych zakładach karnych, schroniskach i domach samopomocy. W 2018 roku z pracy nad projektem powstał Kolektyw Kobietostan, który w składzie: aktorka Agnieszka Bresler, reżyserka Joanna Lewicka, dramaturżka Magdalena Mróz, artystka multimedialna Maria Porzyc, fotografka Paulina Anna Galanciak oraz scenografka El Bruzda, przygotował spektakl „Kobietostan. Chór na jedną aktorkę”. Jego premiera miała miejsce w Instytucie im. Jerzego Grotowskiego we Wrocławiu 8 marca 2018 roku. Spektakl był później gościnnie prezentowany w Gdańskim Teatrze Szekspirowskim, Instytucie Teatralnym im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie, wrocławskim Imparcie, Wiosce Teatralnej w Węgajtach, Scenie Roboczej w Poznaniu, na 3 Festiwalu Dolnośląskich Teatrów Offowych ZWROT oraz na 28 Międzynarodowym Festiwalu Divadlo w czeskim Pilźnie.
Kontynuacją tychże działań są dwa spektakle i warsztaty teatralne prowadzone przez Agnieszkę Bresler na oddziale żeńskim Zakładu Karnego w Krzywańcu. Spektakl „Maria K.”, podejmujący temat życia i twórczości Marii Komornickiej/Piotra Własta, był nagradzany na przeglądach teatrów więziennych w Poznaniu i w Sztumie, a zrealizowany w 2018 roku dzięki minigrantowi od Funduszu Feministyczneg. Zrealizowany w 2019 roku spektakl „Wiera Gra” opowiada historię żydowskiej śpiewaczki Wiery Gran. Za spektakle „Kobietostan. Chór na jedną aktork”ę oraz „Maria K.” Agnieszka Bresler była w 2019 roku nominowana do prestiżowej Nagrody Kulturalnej WARTO „Gazety Wyborczej Wrocław”.
W 2019 roku Kolektyw przekształcił się w Stowarzyszenie Kolektyw Kobietostan, współrealizujące projekty „Lato w teatrze” w Zakładzie Karnym w Krzywańcu oraz „Ofelie” we wrocławskim Centrum Praw Kobiet. Efektem tych działań był spektakl „Ofelie”, który zwyciężył w 2020 roku w konkursie na produkcję SzekspirOFF Festiwalu Szekspirowskiego w Gdańsku. Od 2020 roku artystki Kolektywu realizują projekt „Wielogłos o płci (brzydkiej)” z mężczyznami osadzonymi na terenie Zakładu Karnego w Krzywańcu. Kolektyw jest stałym grantobiorcą Funduszu Feministycznego. Stowarzyszenie Kolektyw Kobietostan tworzą obecnie artystki teatralne i działaczki społeczne: Agnieszka Bresler, Iwona Konecka, Magdalena Mróz, Martyna Dębowska i Anna Skubik. Misją Stowarzyszenia jest docieranie do miejsc społecznego wykluczenia, działanie na rzecz społecznej inkluzji i równouprawnienia oraz przeciwdziałanie dyskryminacji ze względu na płeć czy status społeczny przy wykorzystaniu różnych narzędzi sztuki, w szczególności teatru.
Więcej informacji: facebook.com/kobietostan/
Reżyseria i scenografia: Weronika Fibich
Koncept i wykonanie: Agnieszka Bresler, Iwona Konecka
Teksty piosenek: Martyna Dębowska
Premiera: I wersja 13 listopada 2021, II wersja 18 marca 2026
sob. 13.06.2026, 17:00
Sala Teatru Laboratorium Instytutu Grotowskiego
sob. 13.06.2026, 19:00
Sala Teatru Laboratorium Instytutu Grotowskiego