Jesteś tutaj: Festiwal Teatru na Faktach POZIOM ZERO

 

 

Dać się porwać

Czytanie performatywne Olka Młyńskiego

W ramach V Festiwalu Teatru na Faktach POZIOM ZERO

Z tłumaczeniem na Polski Język Migowy, tłumaczenie: Agata Mazieńczuk, Anna Morawska, Elżbieta Resler
Z pętlą indukcyjną
Z audiowstępami
Przedprzewodnik z opisem przestrzeni
Na miejscu można skorzystać z miejsca wyciszenia i słuchawek wygłuszających
Budynek dostępny w obszarze poruszania się

Tłumaczenie na PJM Pętla-indukcyjna Przedprzewodnik Miejsce-wyciszenia Słuchawki-wyciszające Dostępnośc dla osób z niep.-ruchową

 

niedz. 14.06.2026
Blok I, 13:45–16:30

Centrum Sztuk Performatywnych Instytutu Grotowskiego

Wstęp wolny, wymagana rezerwacja bezpłatnej wejściówki na dany blok czytań

Wydarzenie transmitowane na żywo na profilu Instytutu Grotowskiego na Facebooku

 

Dać się porwać
Proj. Dorota Bator

Czytanie „Dać się porwać” opowiada historię uprowadzenia samolotu, który 30 kwietnia 1982 roku wyleciał z Wrocławia i, zamiast wylądować w Warszawie, dotarł na lotnisko Tempelhof w Berlinie Zachodnim. Wszystko dlatego, że na pokładzie samolotu spośród 52 pasażerów i pasażerek większość osób była porywaczami i ich bliskimi, a także ludźmi, którzy dowiedzieli się, że warto kupić bilety na ten właśnie lot, jeśli chce się uciec na Zachód.

Tekst rekonstruuje wszystkie etapy tego absurdalnego wydarzenia – od pierwszych spotkań w piwnicy, poprzez coraz śmielsze plany ucieczki, aż do samego uprowadzenia i dalszego życia. „Dać się porwać” przeplata konwencję heist movie z nietypową narracją historyczną o stanie wojennym. Przewodnikami po tej opowieści są zarówno osoby, które zainicjowały spisek, jak i ludzie, którzy przez przypadek wzięli udział w tej ucieczce. Wśród nich jest na przykład pan Zbigniew, który chciał polecieć z żoną w podróż poślubną do stolicy, a skończył za Żelazną Kurtyną, czy też pani Stanisława, która nabrała wiary w sukces ucieczki po pomyślnym rozkładzie tarota. 

Pod powłoką zabawnej anegdoty skrywa się nie tylko opowieść o życiu w schyłkowym PRL-u, kiedy to osoby pracujące w zakładach wodnych nie miały dostępu do wody we własnych mieszkaniach, a żołnierze służylibez broni w kaburach. Wszystkie te smaczki odnoszą się do absurdów minionego ustroju, ale ucieczkę w „Dać się porwać” można też czytać jako opowieść o współczesności. Polacy –  jeszcze kilka dekad temu proszący o azyl i status uchodźcy – dziś mają okazję stanąć w odwrotnej roli. Czytanie przygląda się bohaterom i bohaterkom, gdy uczą się marzyć pomimo świata, który mówi im, że fantazja i rzeczywistość nie są tym samym.

Olek Młyński, fot. Jake Ola Jide AbatanOlek Młyński jest krytykiem filmowym i reżyserem, współzałożycielem kolektywu dokumentalnego Farrago. Stale współpracuje z czasopismami: „Kino”, „Ekrany”, „Czas Kultury” i „Asian Movie Pulse”. Pracował w akademickim Radiu Luz. Dwukrotny uczestnik People’s Jury na festiwalu Pięć Smaków, absolwent Berlinale Talents i CPH:Dox Academy. Autor kilkunastu filmów offowych, obecnie pracuje nad pełnometrażowymi filmami dokumentalnymi pt. „Jak uprowadzić samolot” i „Wszystkie szwindle mojego starego”.

Grzegorz Grecas, fot. Natalia NowakGrzegorz Grecas jest reżyserem, dramaturgiem, pedagogiem teatru, animatorem kultury i koordynatorem dostępności. Ukończył Reżyserię Teatru Lalek w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej im. Ludwika Solskiego we Wrocławiu (2011–2017, obecnie Akademia Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie Filia we Wrocławiu). Specjalizuje się w teatrze uczestnictwa, formach dokumentalnych oraz działaniach interdyscyplinarnych realizowanych z grupami zagrożonymi wykluczeniem społecznym. Współzałożyciel Teatru Układ Formalny, reżyser nagradzanego spektaklu „Matka Courage krzyczy” (Tukan OFF PPA) oraz edukacyjnego projektu „#[+#@!?”(„słowo na G”), prezentowanego ponad 180 razy w szkołach i młodzieżowych ośrodkach wychowawczych. Od 2019 związany z Teatrem na Faktach przy Instytucie im. Jerzego Grotowskiego. Dramaturg i reżyser spektakli dokumentalnych tworzonych metodą verbatim, m.in. „W dwóch językach polskich” oraz „Zjemy wasze dzieci. Z cebulą”. W swojej pracy łączy praktykę teatralną z metodami wywiadu i dokumentacji społecznej. Od 2025 roku pedagog teatru i koordynator dostępności w Teatrze im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy. 

Anastazja Kowalska, fot. z archiwum prywatnegoAnastazja Kowalska – aktorka i działaczka społeczna polsko-ukraińskiego pochodzenia. Absolwentka Akademii Sztuk Teatralnych we Wrocławiu (2025). Swoją drogę artystyczną rozpoczęła w teatrze ulicznym Migro, z którym występowała w całej Europie w spektaklach „Echa” oraz „Tajniki” — poruszających tematykę doświadczeń i wsparcia uchodźców wojennych. Teatr zaangażowany społecznie stał się ważnym fundamentem jej dalszej pracy twórczej. Współpracuje z Teatrem Polskim w Podziemiu, gdzie zadebiutowała w spektaklu „Heksy” w reżyserii Moniki Pęcikiewicz. Za rolę Kunegunde otrzymała nagrodę ZASP za najlepszy debiut artystyczny (2025). Można ją również zobaczyć w spektaklu „Jesień” w reżyserii Katarzyny Minkowskiej. Poza działalnością sceniczną angażuje się społecznie — jest wolontariuszką międzynarodowej organizacji humanitarnej ADRA, wspierającej adaptację uchodźców wojennych z Ukrainy w Polsce.

Bartosz Kułagowski, fot. z archiwum prywatnegoBartosz Kułagowski moje doświadczenie ruchowe powstało z połączenia wielu różnych dziedzin: sztuk walki, sportu, tańca, aktorstwa oraz pantomimy. Tym, co je spaja, jest improwizacja, która stała się moim podstawowym narzędziem pracy, zarówno na scenie, jak i w pracy z grupą. Improwizację kontaktową postrzegam jako narzędzie pogłębiania komunikacji pozawerbalnej, a także sposób na praktyczne poznawanie praw fizyki działających w ruchu i w relacji z drugim ciałem.

Moja droga jako artysty i instruktora zaczęła się już na wczesnym etapie szkolnym i stopniowo rozwijała się w kierunku sztuk scenicznych.

Ważnym momentem było dla mnie ukończenie Policealnego Studium Animatorów Kultury SKiBA we Wrocławiu, które ukształtowało mój sposób pracy z grupą i wyposażyło mnie w narzędzia do dalszego rozwoju.

Obecnie studiuję choreografię i techniki tańca na Akademii Muzycznej im. Grażyny i Kiejstuta Bacewiczów w Łodzi.

Piotr Misztela, fot. z archiwum prywatnegoPiotr Misztela   aktor, absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej we Wrocławiu oraz South Baltic Academy of Independent Theatre; stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, stypendysta prezydenta Sopotu, instruktor teatralny; wykładowca Uniwersytetu DSW Ideis oraz Policealnej Szkoły Aktorstwa i Musicalu.  Współtwórca Teatru Strefa Otwarta. Od 2013 roku cyklicznie występuje na deskach norweskich teatrów (Nordland Teater i Rogaland Teater). Współpracuje również z wieloma teatrami w Polsce, m.in. Teatrem Dramatycznym w Wałbrzychu, Teatrem Polskim we Wrocławiu, Teatrem im. C. K. Norwida w Jeleniej Górze, Teatrem Rozrywki w Chorzowie, Teatrem Szekspirowskim w Gdańsku, Opolskim Teatrem Lalki i Aktora, Teatrem Druga Strefa w Warszawie, Teatrem Gdynia Główna, Instytutem Teatralnym w Warszawie. Laureat licznych nagród teatralnych, m.in. Shakesphere (European Shakespeare Festivals Network), Obserwatorium Artystycznego Entree w Teatrze Rozrywki w Chorzowie.

Mateusz Zilbert, fot. z archiwum prywatnegoMateusz Zilbert absolwent wydziału Architektury Politechniki Wrocławskiej a także student V roku Akademii Sztuk Teatralnych we Wrocławiu. Podczas studiów aktorskich zaangażowany był w spektakle dyplomowe „Pierwsze razy” w reżyserii Jakuba Krofty oraz „Teojanki” w reżyserii Konrada Dworakowskiego, które zostały wyróżnione nagrodą specjalną na 42. Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi. Obecnie jest aktorem Wrocławskiego Teatru Lalek. Został nagrodzony wrocławską nagrodą teatralną „Arlekin” w kategorii debiut za rolę Księcia Dacjana w spektaklu „Sprzedawcy Bajek” w reż. Jakuba Krofty

Tekst: Olek Młyński

Reżyseria: Grzegorz Grecas

Występują: Anastazja Kowalska, Bartek Kułagowski, Piotr Misztela, Mateusz Zilbert

 

 

 

 

niedz. 14.06.2026
Blok I, 13:45–16:30

Galeria zdjęć