Książe Niezłomny. Rekonstrukcja

Lukas Wojcicki — performer, aktor i twórca teatralny związany z niezależną sceną wizualno-performatywną, teatrem współczesnym i choreografią eksperymentalną. W swojej praktyce artystycznej pracuje na styku performansu, choreografii, teatru i działań wizualnych, interesując się tematami cielesności, przywileju, relacji społeczno-politycznych czy kryzysu klimatycznego. Współtworzy projekty interdyscyplinarne prezentowane w przestrzeniach teatralnych i galeryjnych, łącząc pracę z ruchem, tekstem, obrazem i improwizacją. Występował m.in. w projektach realizowanych przez Komunę Warszawa, Chór Kobiet czy Laboratorium Teatralno-Społeczne przy stowarzyszeniu Pedagogów i Pedagożek Teatru oraz niezależne kolektywy performatywne. Współpracował m.in. z TR Warszawa, Teatrem Ochota, Teatrem Powszechnym w Warszawie, Teatrem Łaźnia Nowa w Krakowie. Na stałe związany z działaniami społeczno-artystycznymi fundacji Strefa WolnoSłowa. 

Agnieszka Błońska — reżyserka teatralna i performatywna, od lat działająca w Polsce i Wielkiej Brytanii. W swojej pracy skupia się na tematach tożsamości, zmiany społecznej oraz relacji między doświadczeniem jednostkowym i zbiorowym. Tworzy spektakle wykorzystujące metody devising i improwizacji, często przekraczające granice tradycyjnej narracji teatralnej. Współpracowała m.in. z Teatrem Powszechnym w Warszawie, National Theatre Studio w Londynie, Soho Theatre oraz Wildworks Theatre. Jest także wykładowczynią na Falmouth University w Wielkiej Brytanii. W 2024 r. „Re:Voice” , spektakl w jej reżyserii, został nominowany do Cornwall Heritage Award, a rok później „Help! I Think I’m a Nationalist” zostało nagrodzone w kategorii Best Theatre & Physical Theatre Award na Festiwalu w Adelaidzie.

Edmund Krempiński (ur. 1998 w Łodzi) jest transpłciowym performerem, aktorem i artystą wizualnym, mieszkającym w Warszawie. Absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Jego twórczość opiera się przede wszystkim na własnym ciele, które traktuje jako podstawowe medium wszystkich projektów. Inspiracje czerpie z wewnątrz: z traumy, fantazji, seksualności i nostalgii. Jego działania balansują pomiędzy teatrem, performansem, filmem a autobiografią. W kwietniu 2023 roku został pierwszym otwarcie transpłciowym aktorem zatrudnionym w polskim teatrze repertuarowym (Teatr Nowy im. Kazimierza Dejmka w Łodzi).

 

sos osowsx [a.k.a. sos k. osowska] (they/them; ona/ono/on) — choreografx, performerx, tancerx, autorx tekstów, dramaturxx. Biała trans niebinarna osoba artystyczna z niższej klasy średniej, pochądząca z dużego miasta w polsce. Survivor studiów lic. na kierunku taniec na Akademii Muzycznej w Katowicach. Absolwentx Kem Szkoły 2023. W praktyce artystycznej najważniejszy jest dla niej proces, kierowanie się intuicją i traktowanie przyjemności i zabawy jako podstawy procesu. W tworzeniu i kreatywności kieruje się intuicją, przeczuciem i potrzebą powiedzenia głośno o tym, co dla nich ważne. Praktykuje pracę kolektywną i prowadzi metaanalizy swoich procesów, by jak najlepiej wcielać ideał horyzontalności w tworzeniu sztuki. Jeden z trzech demonów polsko-norweskiego kolektywu hydrodemons (performance „hydrodemonistic” w galleri 69 w Oslo oraz performance na wystawie „Koń a sprawa polska” w galerii Cliché w Warszawie). Choreografx i tancerx spektaklu „M4G1C BL0W” (Teatr Komuna Warszawa). Jego teksty można przeczytać w niezależnej gazecie choreograficznej „Ruchome Teksty”. Współpracowało m.in. z Agą Nowacką, Kimyą Ness, Agnieszką Jakimiak, Joan Cevillem, Martą Ziółek, aleks borys, Alicją Czyczel, An Szopx, Ulą Dziurdzią, Ernestem Borowskim, Szymonem Turem, Rafałem Matusiakiem, Adą Kazimierz, tamarą briks, Teresą Fazan, Martą Szypulską, Julkiem Ploskim…