Otwarta dyskusja
W ramach V Festiwalu Teatru na Faktach „Poziom zero”
Z pętlą indukcyjną
Z audiowstępem
Przedprzewodnik z opisem przestrzeni
Na miejscu można skorzystać z miejsca wyciszenia i słuchawek wygłuszających
sob. 13.06.2026, 20:30
Sala Teatru Laboratorium Instytutu Grotowskiego
Wstęp wolny
Nie ma jednego modelu męskości obowiązującego w Polsce. A jednak wciąż można odnieść wrażenie, że są tu z góry ustalone społeczne role i oczekiwania. Inspiracją do dyskusji są losy osadzonych przedstawione w spektaklu „Chłopaki. Prawo głosu”. Na czym polega równość społeczna i równouprawnienie, jak działają męskie kręgi i na czym opierają się męskie strategie radzenia sobie z wyzwaniami współczesności – na te i inne tematy będziemy rozmawiać w kręgu osób otwartych na głos drugiego człowieka.
Osoby biorące udział w dyskusji:
Agnieszka Bresler, Weronika Fibich, Marek Gluziński, Mark Kazmierski, Iwona Konecka, Łukasz Mańkowski, Grzegorz Miśta – kurator sądowy, Marcin Osmólski – wychowawca ds. kulturalno-oświatowych
Prowadzący: Patryk Kowalik
Agnieszka Bresler – aktorka, reżyserka, edukatorka teatralna i aktywistka społeczna. Absolwentka studiów magisterskich MA Acting na Manchester Metropolitan University w Anglii (prowadzonych we współpracy z Teatrem Pieśń Kozła we Wrocławiu) oraz kierunku Physical Theater Practice w Adam Smith College w Szkocji. Założycielka i współ-prezeska Stowarzyszenia Kobietostan. Od ponad dekady tworzy we Wrocławiu projekty artystyczne, podejmujące kreatywny dialog z osobami odbywającymi karę pozbawienia wolności, w kryzysie bezdomności czy z doświadczeniem choroby psychicznej. Jest reżyserką licznych spektakli ze społecznościami, realizowanych w zakładach karnych i poprawczych, z osobami z niepełnosprawnością czy w kryzysie życiowym, prezentowanych i nagradzanych na ogólnopolskich konkursach i przeglądach. Wraz z Iwoną Konecką stworzyła przy Zakładzie Karnym w Krzywańcu nowatorskie Centrum Sztuki Osadzonych, pierwszy w Polsce ośrodek sztuki na terenie więzienia. Jest laureatką Nagrody 30 Kreatywnych Wrocławia i Nagrody im. Haliny Machulskiej a także Wrocławianką Roku 2024.
Weronika Fibich pracuje z materiałem performatywnym na pograniczu reportażu i dokumentu. Autorka dziesiątek działań teatralnych, instalacji, performansów, realizacji site-specific, eksperymentów formalnych oraz filmów. Twórczyni projektów, kuratorka wydarzeń artystycznych. Artystka antydyscyplinarna. Od 1998 roku związana z Ośrodkiem Teatralnym KANA w Szczecinie. Równolegle do działalności kulturalnej, edukacyjnej i programowej realizowanej w ramach projektów Ośrodka od lat rozwija własną drogę twórczą. W kręgu jej zainteresowań znajdują się działania prowadzone w przestrzeniach (nie)teatralnych. Najczęściej podejmowane przez nią tematy to pogranicza, wykluczenie, (nie)pamięć, tożsamość, (gościnna) inność oraz (bio)różnorodność. Metodą, którą stosuje, jest „rysowanie z pamięci”. Wartość „rysowania” polega na łączeniu prywatnego z publicznym, rozumianego z intuicyjnym, zapamiętanego z odczuwanym. Od wiosny 2023 roku współprowadzi (z Karoliną Bregułą) Lokatorne – miejsce działań antydyscyplinarnych. Wykładowczyni Akademii Sztuki w Szczecinie (Pracownia Filmu Społecznego) oraz Uniwersytetu Szczecińskiego (Pisanie – warsztat dramatyczny).
Marek Gluziński jest performerem, który przez wiele lat był związany ze Studiem Matejka – laboratorium teatru fizycznego, działającym przy Instytucie Grotowskiego. Wziął udział m.in. w spektaklach Studia: „Harmonia Przeciwstawień. Polska” (reż. Matej Matejka, 2014) i „Wściekły człowiek. Wariacje w obronie gniewu” (reż. Matej Matejka, 2018). W 2015 roku zrealizował samodzielnie cykl trzech performansów-rytuałów pod tytułem „Parakletos. Jaⁿ” w przestrzeniach publicznych Wrocławia. Wystąpił w niezależnych produkcjach teatralnych, m.in. w „Kosmosie” według Witolda Gombrowicza (reż. Hiroshi Koike, 2023; premiera japońska: Tokio, 2024), „Lucidity” (reż. Arnis Aleinikovas, Kowno, 2023), „Eksploracji sztucznej duszy” (reż. Robert Traczyk, 2023), „Hinotori. Phoenix of the Mountain” (reż. Hiroshi Koike, Kyoto, 2025), „Hinotori. Phoenix of the Sea” (reż. Hiroshi Koike, Tokyo, 2025 ), „How you look at it / Re-Framing 8:15” (wg koncepcji Megumi Edy, festiwal Sakura. IV Wrocławskie dni japońskich inspiracji, 2025). Aktualnie pracuje na przecięciu praktyki teatru fizycznego i choreografii eksperymentalnej, prowadząc badania w obszarze męskości „między przywilejem a przekleństwem” i realizując projekt Kryzys wieku męskiego, w ramach którego zaprezentował dwie autorskie prace: „Faking/Udawanie”(2024) oraz „Wszyscy Jesteśmy Kobietami” (2024). Jest kuratorem cyklu Choreotopie w Instytucie im. Jerzego Grotowskiego, a także współtwórcą Wrocławskiej Inicjatywy Tanecznej.
Więcej informacji:
Marek Gluziński / Przeciwko polaryzacji płci (@kryzys_wieku_meskiego)
MJ Kazmierski – aktor, autor, artysta wizualny, filmowiec, pedagog i tłumacz aktywny od 1999 roku. Urodzony w Warszawie, wychowany w Londynie. Współpracuje z osobami z grup wykluczonych w Europie i Ameryce. Przez wiele lat prowadził działania z pisarzami i artystami w więzieniach, szpitalach psychiatrycznych oraz ośrodkach dla uchodźców w Wielkiej Brytanii i innych krajach. Przetłumaczył na angielski utwory Jakuba Żulczyka, Adama Mickiewicza, Aleksandra Fredry, Doroty Masłowskiej, Juliana Tuwima, Jana Brzechwy, Zuzanny Ginczanki, Jana Himilsbacha i wielu innych. W 2020 r. stworzył „Our Great Book Of Poland” – największą antologię poezji na świecie. Obecnie pracuje nad trylogią projektów muzycznych opartych na twórczości Fryderyka Chopina, Elvisa Presleya i wielu innych muzyków pochodzenia polskiego (m.in. Cohen, Grechuta, Eminem, Kora, Osiecka, Młynarski, Przybora). Po 30 latach mieszkania pomiędzy Anglią i Kanadą znów odnajduje się w Polsce.
Iwona Konecka jest performerką, edukatorką i artystką społeczną. Absolwentka Wiedzy o Teatrze (Akademia Teatralna w Warszawie), Kulturoznawstwa (Uniwersytet Warszawski) oraz kierunku Zarządzanie Kulturą w Strukturach Unii Europejskiej (Państwowa Akademia Nauk). Ukończyła dwa kilkuletnie kursy teatralne: South Baltic Academy of Independent Theater oraz Akademię Teatru Alternatywnego. Współzałożycielka i współprezeska Kobietostanu oraz prezeska Fundacji Teatru Realistycznego. Inicjatorka i koordynatorka licznych projektów kulturalnych i społecznych, m.in. Centrum Sztuki Osadzonych, Punkty Kultury (na terenach defaworyzowanych w Lublinie) oraz ogólnopolskiego kursu Teatr – Sztuka Społeczna. Współtwórczyni wielu spektakli teatralnych nagradzanych na konkursach i festiwalach ogólnopolskich. Stypendystka Prezydenta Miasta Wrocławia w dziedzinie teatru.
Łukasz Mańkowski – psycholog, psychoterapeuta w trakcie szkolenia w Polskim Towarzystwie Psychologii Analitycznej, członek Polskiej Federacji Psychoterapii. Jest w indywidualnej ścieżce szkoleniowej w analizie jungowskiej (tzw. Router Program) prowadzonej przez International Association for Analytical Psychology. Na początku swojej pracy zajmował się interwencjami kryzysowymi u osób przeżywających sytuacje kryzysowe i cierpiących na zaburzenia pourazowe. Od kilku lat jego zainteresowania zawodowe koncentrują się wokół zaburzeń tożsamości i kryzysu męskości. Pracuje z młodzieżą, młodymi dorosłymi i dorosłymi.
Patryk Kowalik – psycholog i psychoterapeuta psychodynamiczny w trakcie certyfikacji. Członek Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Psychodynamicznej oraz członek założycielem Niezależnego Towarzystwa Psychologii Archetypowej (NSPA). Na co dzień współprowadzi Wrocławski Ośrodku Psychoterapii pracując indywidualnie z dorosłymi i młodzieżą. Interesuje się psychoanalizą jungowską oraz psychologią archetypową, za pomocą których bada życie symboliczne na na poziomie indywidualnym, a także przemiany społeczne, próbując zrozumieć indywidualne procesy dojrzewania człowieka, jego utraty i przemiany na tle zmian kulturowych. Prywatnie zajmuje się muzyką i fotografią. W obu dziedzinach szuka wspólnych motywów i pełniejszego zrozumienia – takiego, które często umyka w pośpiesznym, racjonalnym wyjaśnianiu, a ujawnia się w sztuce: wieloznacznej, czasem abstrakcyjnej i niełatwej do odczytania.
