Morgue Polonaise

Filip Pawlak jest twórcą teatralnym, samorzecznikiem artystów z niepełnosprawnościami, niezależnym kuratorem i producentem. Absolwent Szkoły Filmowej im. Krzysztofa Kieślowskiego w Katowicach, Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu oraz Akademii Teatralnej w Malmö. Od 2025 roku jest doktorantem w dziedzinie sztuk filmowych i teatralnych na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach oraz członkiem zespołu warszawskiego Pawilonu tańca i innych sztuk performatywnych. Zaangażowany w międzynarodowy projekt Europe Beyond Access jako ambasador i ekspert. Wraz z Łukaszem Rondudą autor multidyscyplinarnego projektu „Freak show” realizowanego m.in. w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. W ramach tego projektu powstał pełnometrażowy film dokumentalny, którego premiera odbędzie się w 2026 roku. Stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w programie „Młoda Polska” (2024) oraz – dwukrotnie – Krajowego Planu Odbudowy. W ubiegłych latach był rezydentem w Europejskim Centrum Sztuki Hellerau w Dreźnie, Teatrze Komunie Warszawa, Skanes Dansteater oraz Warehouse9 w Kopenhadze. Doświadczony w instytucjonalnym i niezależnym sektorze sztuki, w przeszłości m.in. kierownik działu produkcji MCK Nowy Teatr w Warszawie, producent cyklu 10Treffen na Theatertreffen w Berlinie, współpracownik Rafała Urbackiego. Wieloletni członek i IETM International Network for Contemporary Performing Arts, w której od 2023 roku zasiada w komitecie doradczym.

Mariusz Gołosz jest dramatopisarzem. Były piekarz, absolwent filozofii na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach. Laureat pierwszej edycji konkursu Teatru Telewizji „Narracje Nieobecne”, dwukrotny laureat I nagrody w 33. i 35. Konkursie na Sztukę Teatralną dla Dzieci i Młodzieży, finalista 15. Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej, współautor zwycięskiej koncepcji Generatora Nowych Idei Nowego Teatru w Warszawie oraz laureat konkursu Nowego Teatru w Słupsku na sztukę inspirowaną postacią Triny Papisten. Stypendysta Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, kurator slamu dramaturgicznego w ramach 43. i 44. Warszawskich Spotkań Teatralnych. Jego sztuki były publikowane w „Dialogu”, „Nowych Sztukach dla Dzieci i Młodzieży” oraz „Dialogu Puzyny”.

Jędrzej Hechłacz jest scenografem i rzeźbiarzem. Absolwent Wydziału Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie. Przez kilka lat prowadził własną pracownię, tworząc rzeźby, elementy rekwizytorskie oraz unikatowe meble i obiekty we współpracy z grupą Main Square Hospitality Group w Krakowie. Projektował także artystyczne motocykle i zrealizował czterokołowy pojazd w stylistyce steampunkowej do reklamy piwa Książęce – „Ty wybierasz” (2017). Po kilkuletniej pracy w firmie Artistic Spaces na Florydzie, gdzie projektował przestrzenie eventowe i obiekty scenograficzne, zadebiutował w Polsce jako autor scenografii do spektaklu „Pieśni piekarzy polskich” wg dramatu Mariusza Gołosza,  w Nowym Teatrze w Warszawie.

Avtomat (właść. Kajetan Łukomski) jest osobą o zbyt dużej liczbie zainteresowań – otwarcie queerowy niebinarny kompozytor, producent muzyczny, DJ i wokalista. Część składowa kolektywu Ciężki Brokat i były członek artystycznej platformy Oramics (2019–2022). Jeden ze współzałożycieli Radio Kapitał, polski ambasador Keychange i rezydent SHAPE Platform 2021. Jest również projektantem graficznym, typografem i ilustratorem 3D/AI. Przez ostatnie 15 lat przeszedł niejedną metamorfozę – od fascynacji industrialem i czysto syntetycznym brzmieniem, przez wielogłosowe śpiewy z projektem Pleśni, po poszarpane rytmicznie klubowe brzmienia z epek „Gusła (Human Rites)” i eksperymentalne wydawnictwo „Lamenty”. Utwory z tych nagrań pojawiały się w setach Zoë McPherson, Shyclart, Acid Pauli i in. Swoją autorską muzykę prezentował na takich festiwalach jak Open’er i Up To Date, a także w wielu klubach w Polsce i za granicą (m.in. Berlinie, Londynie, Pradze, Oslo, Kopenhadze, Amsterdamie, Ljubljanie). Nagrywał miksy dla globalnej prasy muzycznej, remiksował artystów takich jak Kamp czy Baasch, a także tworzył muzykę na potrzeby spektakli teatralnych. Gdy gra w klubach, jego doświadczenie owocuje prawie irytująco-eklektycznym leksykonem najbardziej postępowych brzmień dzisiejszej sceny elektronicznej. W seriach miksów i imprez klubowych łączy nietypowe podziały rytmiczne, przyprawiając wszystko improwizowanymi na żywo wokalami.

Katarzyna Janek jest aktorką, tancerka, choreografką. Absolwentka Wydziału Teatru Tańca w Bytomiu na Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie. Współpracowała z teatrami i instytucjami w całej Polsce (m.in. z Teatrem Dramatycznym w Wałbrzychu i  Instytutem Grotowskiego we Wrocławiu), tworząc kreacje taneczno-aktorskie w spektaklach nagradzanych i prezentowanych na licznych festiwalach. Stworzyła choreografię do dwóch dyplomów musicalowych Akademii Muzycznej w Łodzi – jeden z nich zdobył Grand Prix na Festiwalu „Wiosna Teatralna” w Lublinie. Gra w krótkich metrażach, teledyskach i serialach. W przyszłym roku premierę będą miały dwa pełnometrażowe filmy z jej udziałem.

Konrad Marek Cichoń jest aktorem teatralnym, twórcą i aktywistą. Absolwent Policealnej Szkoły Aktorskiej Doroty Pomykały i Danuty Owczarek w Katowicach oraz Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie (obecnie Akademia Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego). Od września 2016 roku jest członkiem zespołu Teatru Polskiego w Poznaniu, gdzie w ciągu dziewięciu lat zrealizował kilkadziesiąt premier, współpracując z czołowymi reżyserami polskiej sceny. Równolegle rozwija autorskie projekty twórcze, jako reżyser, autor tekstów dramatycznych oraz organizator wydarzeń artystycznych. W swojej działalności artystycznej łączy praktykę teatralną z aktywizmem i poszukiwaniem nowych języków scenicznych. Interesuje go teatr reagujący – żywy, zanurzony w sprawczości wspólnoty.

Babcia – drag artist, costume maker, duch, zjawa, mistyczka. Tworzy postaci inspirowane rozkładem, ciałem i cierpieniem. W pracy posługuje się brzydotą i wstrętem, w celu konfrontacji siebie i widza z tym, na co nie chce się patrzeć.

Vron (on/oni) – agender, twórca dragu i sił performatywnych. Okazjonalnie gra w teatrze, a bez okazji kocha kino. Performuje żale i krzywdy. Zmutowany wąż, kiedy coś zje, zaczyna rosnąć. Jedząc coraz więcej, staje się coraz większy. A w pobliskim miasteczku właśnie ma być festyn.

Anu Czerwiński jest reżyserem filmów dokumentalnych, operatorem i montażystą. Obecnie pracuje nad swoim pełnometrażowym debiutem Home Movie – polsko-francuską koprodukcją, która już zdobyła międzynarodowe wyróżnienia, m.in. Sundance Documentary Fund Grant (2025) i Points North Fellowship (2025). Anu kształcił się na kierunku reżyserii dokumentalnej na Université Paris Cité, a następnie w programie DOK PRO w Szkole Wajdy. Jako montażysta, operator i drugi reżyser współpracował przy projektach filmowych w Polsce i we Francji.  Równolegle do pracy filmowej tworzy video i projekty multimedialne dla czołowych polskich teatrów i galerii sztuki. W swojej twórczości łączy język sceniczny z formami dokumentalnymi, przyglądając się rolom społecznym, przemianom rodzinnych relacji i doświadczeniom osób dotąd niewidocznych w mainstreamie. Anu ma także doświadczenie aktorskie i jest uznawany za pierwszą osobę transpłciową w Polsce, która wystąpiła zarówno w filmie, jak i w teatrze.

Ewa Zonik (Paranoia/Greater.Hurtung.Style) była kiedyś cosplayerką, potem studentką projektowania ubioru na UAP. Aktualnie od ponad pięciu lat projektuje i realizuje kostiumy sceniczne wg pomysłów drag queen (i nie tylko). Interesuje ją wszystko, co jest dla niej nieznane. Jej ulubione inspiracje to: Neutral Milk Hotel, gry komputerowe oraz media sprzed 2010 roku.