Spoon River

Teatr Cinema to interdyscyplinarna grupa funkcjonująca na granicy teatru, tańca i sztuk wizualnych, powstała w 1992 roku. Cinema ma wyraźną i rozpoznawalną stylistykę, której cechą dominującą jest polifoniczna struktura spektakli. Nie będąc teatrem dramatycznym, muzycznym ani teatrem tańca, organicz­nie łączy wszystkie te gatunki, jednocześnie zaprzeczając ich tradycyj­nemu postrzeganiu przez widza. Za artystyczny wizerunek grupy oraz jej działania odpowiada Zbigniew Szumski. Aktorzy, tworząc spektakl, posługują się metodą improwizacji. Często ich propozycje są odpowiedzią na rysunki Szumskiego, które, podobne muzycznej partyturze, tworzą pierwszą wersję scenariusza. Krytyka teatralna postrzega działalność Teatru Cinema jako odkrywanie i wypracowywanie nowych wizualnych wartości języka teatru. Siedzibą są Michałowice w Karkonoszach.

Andzik Andrzej Kowalczyk jest aktorem, performerem, reżyserem, malarzem i architektem. Absolwent Politechniki Krakowskiej. W latach 1984-1998 związany zawodowo z Cricoteką. W 1985–1992 jako aktor występował w spektaklach Tadeusza Kantora: „Niech sczezną artyści” (1985), „Nigdy tu już nie powrócę” (1988) i „Dziś są moje urodziny” (1991). W 1991 brał udział w akcji teatralnej „Lekcja anatomii wg Tadeusza Kantora” – debacie zrealizowanej z częścią zespołu Teatru Cricot 2 jako hommage dla mistrza. Po śmierci Kantora podjął stałą współpracę z Andrzejem i Teresą Wełmińskimi oraz zespołem Aktorzy Teatru Cricot 2 jako scenograf, reżyser i aktor. Inicjator nieformalnej, ponadpokoleniowej grupy artystycznej Teatr 52 Hz.

Anna Krych jest choreografką, tancerką, pedagożką tańca. Absolwentka Państwowej Szkoły Baletowej w Warszawie. Pracowała na stanowisku solistki w Operze Bydgoskiej, Operze Krakowskiej, Operze Wrocławskiej, Polskim Teatrze Tańca, Teatrze Muzycznym Capitol, Teatrze Tańca Arka. Współzałożycielka Wrocławskiej Pracowni Tańca we Wrocławiu oraz pedagożka Sceny Tańca Capitol we Wrocławiu. Założycielka i pedagożka Małej akademii Baletu w Jeleniej Górze. Aktorka Teatru Cinema.

Tadeusz Rybicki jest aktorem, reżyserem, autorem książek. Absolwent wrocławskiej filii  Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie (obecnie Akademia Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego), współzałożyciel Teatru Cinema. Lider alternatywnych grup teatralnych – Teatru Prowincja i Teatru Osób Uzależnionych Karawana. Reżyseruje gościnnie w teatrach instytucjonalnych. Autor warsztatów teatralno-tanecznych. Stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Zbigniew Szumski urodzony w 1956 roku w Sopocie, studiował na wydziale malarstwa i grafiki w PWSSP w Gdańsku (dyplom u prof. Jerzego Krechowicza w 1983 roku). Zajmuje się rysunkiem, grafiką, scenografią i reżyserią teatralną. Jest współzałożycielem i dyrektorem Teatru Cinema, interdyscyplinarnej grupy funkcjonującej na granicy teatru, tańca i sztuk wizualnych, która działa od 1992 roku. Jest autorem i reżyserem takich spektakli, jak: „Dong”, „Bilard”, „Nie mówię tu o miłości”, „Brudne piękno”, „Tak.To.Tu”, „Miałem taki sen”, „Trylogia Petera Handke” (we współpracy z Aspik Theater z Niemiec i Local Theatre z Izraela), „Albert Lux”, „Słownik sytuacji” (w koprodukcji ze Spielart Festival z Monachium, Hebbel Theater z Berlina, Forum Freies Theater Düsseldorf), „Mamo, chcę tańczyć Mahlera” (w koprodukcji z LOFFT Lipsk), „Krótka historia kroku marszowego”, „Opowieści i pamięć” (w koprodukcji z Acco Theatre z Izraela), „Hotel Dieu”, „Re//mix. Pina Bausch”, „Rewia ognia”, „Kto się śmieje z moich lęków” (zrealizowany w Meksyku), „Posthuman Theatre” (we współpracy z Teatrem Kaitaisha z Tokio), „Upadek przyszłości” (we współpracy z tancerzem i choreografem z Izraela, Iradem Mazliahem), „Heartbreak Hotel” (we współpracy z Teatrem A3), „Nicea, 14 VII” (we współpracy z Teatrem Akhe z Petersburga), „Prorok”.

Stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Pomysłodawca i dyrektor Festiwalu Muzyki Teatralnej odbywającego się w Jeleniej Górze w latach 2005–2017. Laureat nagrody Niezależnej Fundacji Popierania Kultury Polskiej im. Jerzego Bonieckiego oraz odznaki honorowej Zasłużony dla Kultury Polskiej. Mieszka w Michałowicach, w Karkonoszach.

Izabela Terek-Jopkiewicz jest artystką wizualną, aktorką i reżyserką teatralną. Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku oraz Podyplomowych Studiów Marketingu Kultury Uniwersytetu Warszawskiego. Jej prace balansują na granicy teatru, ruchu, dźwięku i obrazu. Tworzy spektakle plenerowe, instalacje dźwiękowo-przestrzenne oraz projekty w przestrzeni miejskiej, dedykowane mieszkańcom i realizowane wspólnie z osobami, które na co dzień nie uczestniczą w kulturze. Jej działania łączą elementy performansu, teatru ulicznego, interakcji społecznej i eksperymentalnej scenografii. Z Teatrem Cinema związana od 1996 roku.

Kasia Wełmińska jest aktorką, scenografką i menedżerką. Absolwentka Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Szkoły Artystycznego Projektowania Ubioru. Występowała w spektaklach „Kometa” (2017)  i „Minęło, minęło i tak przeminą wszystkie historie…” (2007), do których zaprojektowała także kostiumy. Twórczyni scenografii i kostiumów nie tylko do przedstawień, ale również do filmów, m.in. „Rock’n’roll Eddie” (2019), „Dom Wybranych” (2020). Pełni funkcję dyrektora handlowego marki TOBETON, łącząc doświadczenie menedżerskie z pasją artystyczną. Prowadzi blog o modzie, kulturze i designie.

Teresa Wełmińska jest reżyserką i aktorką. Współpracowała z Tadeuszem Kantorem. Występowała w spektaklach Teatru Cricot 2: „Umarła klasa” (1975) ,„Gdzie są niegdysiejsze śniegi…” (1979), „Wielopole, Wielopole” (1980), „Niech sczezną artyści” (1985), „Nigdy tu już nie powrócę” (1988) i „Dziś są moje urodziny” (1991). Od 1992 wraz z Andrzejem Wełmińskim prowadzi warsztaty teatralne oraz realizuje spektakle, do których współtworzy również scenografię i projektuje kostiumy.

Andrzej Wełmiński, aktor Teatru Cricot 2, współpracował z Tadeuszem Kantorem, w latach 1973–1990 brał udział we wszystkich realizacjach i tournée Teatru Cricot 2. Absolwent wydziału grafiki krakowskiej ASP (dyplom u prof. Włodzimierza Kunza, 1977). Zajmuje się rysunkiem, malarstwem, fotografią, tworzy obiekty i instalacje. Brał udział w licznych wystawach w Polsce i za granicą. Po roku 1990 realizuje lub współrealizuje również własne projekty teatralne m.in.: Manjacy (1993), Ameryka czyli nie oglądaj się za siebie (1995), Demon ruchu (1996), Rzeźnia wg S. Mrożka (1997), Da liegt der Hund begraben – Germanias Halluzinationen (1997), Minęło, minęło, i tak przeminą wszystkie historie…(2007) Autor scenografii do spektaklu muzycznego De Dolende Ney (Amsterdam 1999) oraz teatralnej akcji plenerowej Hydromaschinen Prozession (Esslingen, 2005). Prowadzi wykłady i warsztaty dotyczące historii, teorii (filozofii) oraz praktyk scenicznych teatru Cricot 2.