Jesteś tutaj: Festiwal Teatru na Faktach POZIOM ZERO

 

 

To jest bowiem ciało moje

Czytanie performatywne Mariki Kornackiej

W ramach V Festiwalu Teatru na Faktach POZIOM ZERO

Z tłumaczeniem na Polski Język Migowy, tłumaczenie: Agata Mazieńczuk, Anna Morawska, Elżbieta Resler
Z pętlą indukcyjną
Z audiowstępami
Przedprzewodnik z opisem przestrzeni
Na miejscu można skorzystać z miejsca wyciszenia i słuchawek wygłuszających
Budynek dostępny w obszarze poruszania się

Tłumaczenie na PJM Pętla-indukcyjna Przedprzewodnik Miejsce-wyciszenia Słuchawki-wyciszające Dostępnośc dla osób z niep.-ruchową

 

niedz. 14.06.2026
Blok II, 18:00–20:30

Centrum Sztuk Performatywnych Instytutu Grotowskiego

Wstęp wolny, wymagana rezerwacja bezpłatnej wejściówki na dany blok czytań

Wydarzenie transmitowane na żywo na profilu Instytutu Grotowskiego na Facebooku

 

To jest bowiem ciało moje
Proj. Dorota Bator

Czytanie performatywne jest monodramem z pogranicza teatru tańca, teatru fizycznego i performansu słowa. Tekst powstał w ramach kursu Teatru na Faktach we Wrocławiu i znalazł w się półmaratonie czytań performatywnych. Punktem wyjścia była historia kobiety, która doświadczyła dwóch aborcji: jednej przeprowadzonej w podziemiu aborcyjnym, drugiej farmakologicznej oraz podjęła świadomą decyzję o nieposiadaniu dzieci. W centrum opowieści znajduje się ciało: kobieta, która wraca do zapisanych w nim napięć i doświadczeń. Bada relację między ruchem i językiem ciała w kryzysie, mówi o sile, lęku i lekkości: to, w jaki sposób ciało może opowiadać historię oraz jak słowa wpływają na sposób, w jaki ciało jest postrzegane, oceniane i kontrolowane. Warstwa choreograficzna, budowana z intencją osiągnięcia chirurgicznej precyzji, bada napięcia mięśniowe, nawiązuje do obrazów Pauli Rego, opiera się na powtarzalności gestów oraz zmienności dynamiki: od czujności po chaotyczność. Ruch rozwija się w dialogu z tekstem. Powtarza się i obsesyjnie powraca. Minimalistyczna forma monodramu pozwala skupić uwagę na relacji między ruchem, głosem a obecnością performatywną, dzięki czemu widz zostaje wciągnięty w intymną, a zarazem uniwersalną opowieść o granicy tego, co w człowieku kruche. Spektakl nie jest komentarzem ani jednoznaczną deklaracją. To próba przyjrzenia się ludzkiej delikatności w sytuacji, w której osobiste doświadczenie zostaje poddane społecznej ocenie. Twórcy stawiają pytania: dlaczego decyzje kobiet wciąż podlegają publicznej kontroli? Czy możliwe jest odzyskanie języka do mówienia o doświadczeniu aborcji poza stereotypem i ideologicznym konfliktem?

Aborcja jest dla mnie lękiem i wstydem. Dwukrotnie przerywam ciążę: raz w warunkach aborcyjnego podziemia, drugi raz za pomocą tabletek.

Brak instynktu macierzyńskiego. Wstyd.

Świadoma decyzja o nieposiadaniu dzieci. Wstyd.

Egoistka. Wstyd.

Relacje partnerskie? Oj tam.

C I E L E S N A  A U T O N O M I A

Strach? Tak.

Gniew?

Samotność? Tak.

Poczucie odpowiedzialności?

Przemoc?

Czy aborcja jest realna?

Dlaczego kobiece decyzje wciąż muszą być publicznie rozliczane?

1+1= 0

Czy jestem w dobrych stosunkach ze swoim chłop* * *em?

Czy jeśli zalegalizują aborcję, będę robiła aborcję dla sportu?

Parafka.

Czy chcesz mieć dziecko? Czy wiesz, że to pytanie jest niegrzeczne?

Czy muszę?

Proszę powiedz mi,

bo

ty

wiesz

najlepiej.

 

Marika Kornacka, fot. Hanna SzurgotMarika Kornacka aktorka, tancerka, performerka. Absolwentka Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie, Wydziału Teatru Tańca w Bytomiu. Wyróżniona przez AST za szczególne osiągnięcia artystyczne w roku akademickim 2023/2024. Twórczyni i reżyserka spektaklu LEKKER”, prezentowanego m.in na Centralnej Scenie Tańca w Mazowieckim Instytucie Kultury w Warszawie, w Teatrze Rozbark w Bytomiu i na Festiwalu Sztuk Zjednoczonych w Domanicach. Jako aktorka filmowa wcieliła się w rolę Pauli w krótkometrażowym filmie Dygot” w reżyserii Joanny Różniak, który został wyróżniony podczas 47. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. Na deskach teatru dramatycznego zadebiutowała rolą w spektaklu Nasze Miasto” w Teatrze Warszawy w reżyserii Adama Sajnuka, a obecnie można ją zobaczyć w spektaklu Historia Sosnowca” w reżyserii Katarzyny Szyngiery w Teatrze Zagłębia w Sosnowcu. Specjalizuje się w autorskich formach performatywnych, teatrze dokumentalnym oraz projektach łączących ruch z osobistą narracją.

Jadwiga Klata, fot. Piotr KubicJadwiga Klata studentka reżyserii na Akademii Teatralnej w Warszawie, współtworzy projekt Osada.Earth i działa jako (post)aktywiska, facylitatorka, reżyserka oraz mówczyni publiczna. Współpracowała m.in. z Teatrem im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, Teatrem Powszechnym w Warszawie, Teatrem Studio i Liceum Sowizdrzała w Katowicach. Publikowała w „Kontakcie” i „Notesie na 6 Tygodni”, a także współtworzyła podcasty Poruszenie” i Możliwy podcast”. 

Zofia Zełep-Krasowska, fot. z archiwum prywatnegoZofia Zełep-Krasowska – aktorka, tancerka i peroformerka. Jest studentką Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego na kierunku aktor teatru tańca. Ukończyła kurs aktorski w Warszawskim Studium Aktorskim im. Heleny Kobierzyckiej. Od tego roku gościnnie gra w spektaklu musicalowym Folwark Zwierzęcy” w Teatrze Ludowym w Krakowie. Brała udział między innymi w spektaklach: AUTENTYKI” (reż. chor. Bartłomiej Mieszczak), AUSTERIA” (reż. Seb Majewski), Gdyby ryby głos też miały” (chor., reż. Agata Jędrzejczak), UnPresent RED vol. 2” (reż. Krystian Łysoń), Portret(y)” (reż. Ryszard Kalinowski), Dialogi na trabki i nogi” (chor. Jacek Gębura) i Nomadic” (chor. Karolina Klasa i Zofia Zełep), który został pokazany na Credence Dance Festival w Skopje (Macedonia).

Dawid Tas, fot. z archiwum prywatnegoDawid Tas na co dzień porusza się swobodnie między aktorstwem, dźwiękiem i ruchem. Inspirując się nimi, tworzy autorskie światy, opowiadając historię. Tym razem opowie ją poprzez muzykę.

niedz. 14.06.2026
Blok II, 18:00–20:30

Galeria zdjęć