Życie na waleta

Tomasz Borczyk jest aktorem i reżyserem teatralnym do niedawna mieszkającym i tworzącym w Madrycie. Ukończył Królewską Szkołę Sztuk Dramatycznych (RESAD) w Madrycie oraz European Theatre Arts w Rose Bruford College w Londynie. Zadebiutował na scenie grając Tadzia w operze „Śmierć w Wenecji” w Teatro Real (2014, Madryt). W latach 2016–2018 był członkiem międzynarodowego zespołu Bred in the Bone Theatre Laboratory, z którym działał na terenach Anglii, Walii i Francji. Wielokrotnie uczestniczył w warsztatach aktorskich prowadzonych przez Johna Strasberga. W 2018 roku założył kolektyw teatralny Noche de Camaleones. W swoich spektaklach poszukuje nowych form wejścia w relację z widzami, podważenia oczekiwań względem tego, czym jest doświadczenie teatralne i zacierania granicy między fikcją a rzeczywistością. W psychodelicznym dramacie rodzinnym „Sny Ruperta” (2021, Madryt) zaprasza widzów do samodzielnej eksploracji przedstawionego świata za pomocą immersji, instalacji i bezpośredniego spotkania z aktorami. Z kolei będący refleksją nad wolną wolą i zdrowiem psychicznym „Random man” (2023, Madryt) ma rozgałęziającą się dramaturgię, bazującą na koncepcji przypadku. Wydarzenie „Wolelibyśmy nie grać Bartleby’ego” (2024, Theatre El Umbral de Primavera, Madryt) odtwarza rzeczywisty proces adaptacji teatralnej słynnego opowiadania Hermana Melville’a, podczas którego wszyscy aktorzy opuścili projekt. Pod koniec 2025 roku projekt Borczyka „Hermes” (przygotowywany wraz z Carlosem Tuñónem), został wybrany w naborze na spektakle organizowanym przez Komunę Warszawa. Realizowane przez Instytut Grotowskiego „7 pudełek” będzie jego debiutem na polskiej scenie.

Natalia Dłużniewska – kulturoznawczyni praktykująca radykalną empatię w poszukiwaniu swojej drogi i miejsca w schizo-późnym kapitalizmie. Aktywistka dnia powszechnego. Wierzy, że aktywizm robi się na co dzień. Nade wszystko ceni rozmowę z drugim człowiekiem. Działa zarówno w ramach struktur, jak i oddolnie. Krytyczka neoliberalnej Akademii, walcząca o godne warunki mieszkaniowe w Domach Studenckich. Parlamentarzystka Wydziału Nauk Historycznych i Pedagogicznych na UWr. Pracownica związana z Inicjatywą Pracowniczą. Autorka kroniki młodego pokolenia, którą publikuje na Substacku.
Przede wszystkim: kobieta, przyjaciółka, córka.

Zenon Matuszko – działacz społeczny i ekspert w zakresie ekonomii społecznej oraz rozwoju lokalnych społeczności. Od lat wspiera organizacje społeczne i samorządy w tworzeniu rozwiązań służących osobom zagrożonym wykluczeniem społecznym, m.in. w obszarze mieszkalnictwa wspomaganego i aktywizacji zawodowej. Jest prezesem Fundacji Rozwoju Ekonomii Społecznej w Wałbrzychu oraz animatorem Ośrodka Wsparcia Ekonomii Społecznej. Współtworzy lokalne i regionalne programy wsparcia społecznego na Dolnym Śląsku.

Mateusz Zieliński – adiunkt w Instytucie Politologii Uniwersytetu Wrocławskiego, przewodniczący Rady Nadzorczej oraz wolontariusz Fundacji MiserArt. Obecnie uczestniczy w dwóch międzynarodowych projektach badawczych poświęconych roli emocji i narracji w polityce, finansowanych ze środków Unii Europejskiej (ENCODE i DEEP). Jest absolwentem Uniwersytetu Wrocławskiego oraz Université Libre de Bruxelles. Jego zainteresowania badawcze koncentrują się na teorii reprezentacji politycznej, ze szczególnym uwzględnieniem sytuacji osób zagrożonych skrajnym wykluczeniem społeczno-ekonomicznym.