Insenso

Alexandra Kazazou urodziła się we Wrocławiu. Jest pół Greczynką, pół Polką. Studiowała aktorstwo na Uniwersytecie Arystotelesa w Salonikach i pracowała jako aktorka w Teatrze Narodowym Północnej Grecji w Salonikach. Współzałożycielka grupy teatralnej Asypka w Atenach, ukończyła aktorski program magisterski organizowany przez Teatr Pieśń Kozła we współpracy z Manchester Metropolitan University School of Theatre. Należała do zespołu Studia Matejka, współpracującego z Instytutem Grotowskiego, w którym przygotowała spektakl solowy „Charmolypi” wyreżyserowany przez Mateja Matejkę. Spektakl ten od 2012 roku prezentowała w Polsce, Belgii, Rosji, Grecji, Turcji, USA oraz Szkocji. Podczas sześcioletniego pobytu w Polsce współpracowała jako aktorka z grupą teatralną Odra Ensemble, była współinicjatorką Jubilo Project oraz wykładała antyczną tragedię grecką na Uniwersytecie Wrocławskim. W swoich badaniach naukowych skupia się na funkcji chóru w tragedii greckiej. Odbyła wyprawę na Kubę – w okolice bazy Guantanamo – która była dla niej ważnym doświadczeniem oraz źródłem inspiracji. Posiada dyplom z jogi ashtangi. W 2014 roku wyreżyserowała w ramach „Monosytuacji 2” spektakl Anny Krotoskiej „Linatendu” (Instytut Grotowskiego); współreżyserowała z grupą Theatre Under The Tree spektakl „Borders” (Stambuł); stworzyła kreację Mirandy w spektaklu „STORM” w reżyserii Anny-Heleny McLean, liderki grupy Moon Fool (Londyn); pracowała jako asystentka reżysera Mateja Matejki nad spektaklem „Harmonia Przeciwstawień. Polska”. W styczniu 2015 roku zagrała tytułową rolę w spektaklu „KassendER” w reżyserii Io Voulgaraki przygotowanym w Instytucie Grotowskiego w ramach „Monosytuacji 3”. W 2016 roku w ramach Europejskiej Stolicy Kultury we Wrocławiu przygotowała spektakl solowy „Insenso” w reżyserii Pertosa Sevastikoglou. Obecnie prowadzi warsztaty aktorskie na całym świecie.

W 2016 roku, z Karolem Jarkiem, Keremem Karaboğą, Salihem Ustą i Cemem Yiğit Üzümoğlu, założyła Teatr Andra i wyreżyserowała spektakle „Troas” (2016) oraz „Salto” (2018). W 2017 roku zagrała Medeę w spektaklu Teatru Tehnis, wystawionym na zamówienie Festiwalu w Epidauros w Grecji. Wykłada aktorstwo w Szkole Teatralnej w Teatrze Narodowym Północnej Grecji w Salonikach, a także w Wyższej Prywatnej Szkole Aktorskiej „Dilos” w Atenach.

Petros Sevastikoglou jest reżyserem teatralnym i filmowym, wykładowcą. Studiował socjologię na Uniwersytecie Nanterre w Paryżu oraz reżyserię na Ithaca College w USA. Wykładał reżyserię i pisanie scenariuszy filmowych w Wyższej Szkole Sztuk Pięknych w Atenach (2000–2012) oraz reżyserię na Uniwersytecie Arystotelesa w Salonikach (2004–2007). Obecnie wykłada aktorstwo filmowe w szkole Teatru Narodowego (2007). Zrealizował takie filmy pełnometrażowe, jak: Wiatr w mieście (1997), Trzy chwile (2007), Attractive Illusion (2012), Elektra (2014). Wyreżyserował m.in. spektakle: Karagiozis prawie Wezyr (1993), Psychoza 4.48 (2003), Udział diabła (2004), Nieoczekiwane (Teatr Ebros, 2005), Alicja w Chinach (Francja/Chiny, 2014).

Dimitris Dimitriadis urodził się w 1944 roku w Salonikach. W latach 1963–1968 studiował na kierunkach teatralnym i filmowym w Institut National Supérieur des Arts du Spectacle et des Techniques de Diffusion (INSAS) w Brukseli. W 1968 roku w Théâtre de la Commune d’Aubervilliers w Paryżu po raz pierwszy wystawiono jego sztukę Cena buntu na czarnym rynku w reżyserii Patrice’a Chéreau. Po powrocie do Grecji, od 1971 roku, profesjonalnie zajmuje się tłumaczeniami prozy i dramatów, m.in. takich autorów jak: Kostas Axelos, Honoré de Balzac, Maurice Blanchot, Georges Bataille, Georges Courteline, Jean Genet, Witold Gombrowicz, Bernard-Marie Koltès, Gérard de Nerval, Molière, Pierre Drieu la Rochelle, Jean-Paul Sartre, William Szekspir, Tennessee Williams, a także Ajschylos („Oresteja”) i Eurypides („Fenicjanki”, „Hippolytos uwieńczony”, „Helena”, „Ifigenia w Taurydzie”). W 1978 roku Dimitriadis debiutował poematem „Umieram jako kraj”. W 1980 wydał zbiór poezji „Katalogi I–IV”. Oprócz powieści i poezji pisze dramaty, m.in.: „Nowy kościół krwi” (1983), „Ogłuszanie zwierząt przed ubojem” (2000), „Zapomnienie i cztery inne monologi” (2002), „Ewangelizacja Kasandry” (2009), „Cywilizacja – kosmiczna tragedia” (2013). Jego twórczość została przetłumaczona na języki: francuski, hiszpański, portugalski, niemiecki, włoski oraz rumuński. Dimitriadis uznawany jest za jednego z najwybitniejszych współczesnych dramatopisarzy greckich.