Kto się boi wolności?

„Kto się boi wolności?” to autobiograficzna opowieść o dorastaniu podczas nieustannego przemieszczania się i szukaniu swojego miejsca.

Punktem wyjścia jest ucieczka rodziny bohaterki z Wrocławia do Niemiec w 1981 roku. Decyzja ojca, podjęta w imię wolności i bezpieczeństwa, staje się dla dziecka początkiem życia pomiędzy krajami i językami, a wkrótce także między rodzicami.

Dziewczynka dorasta w poczuciu tymczasowości. Uczy się, że lepiej milczeć i nie wychylać się, doświadcza także odrzucenia, gdy nie spełnia oczekiwań innych. Towarzyszy jej strach, który staje się wewnętrznym głosem kontroli i ostrożności.

Czytanie performatywne prowadzi przez następujące po sobie etapy życia bohaterki: edukację, migrację do kolejnych krajów, pracę w korporacji, próby zakorzenienia się i nieustannego zaczynania od nowa. Zderzenie ideałów wyniesionych z domu z rzeczywistością w pracy i relacjami społecznymi prowadzi do wypalenia. Bohaterka zaczyna szukać formy widoczności, która nie polega na dopasowaniu się. Wolność przestaje być abstrakcyjną ideą. Staje się doświadczeniem, które wydarza się w kontakcie z innymi ludźmi, w możliwości powiedzenia „nie” bez ryzyka wykluczenia.

„Kto się boi wolności?” łączy osobistą historię z głosami rodziny, fragmentami dokumentów i kontekstem historycznym. Przedstawia migrację nie jako jednorazowe wydarzenie, lecz jako długotrwały stan. To opowieść o wyobcowaniu i momencie, w którym można przestać je odczuwać, nie dzięki dopasowaniu się, lecz w wyniku stopniowego uczenia się obecności.