Czy przyszłość naprawdę musi być katastrofą? A może to, co wydaje się nieuniknione, jest tylko jedną z możliwych narracji?
10 maja we Wrocławiu spotykają się międzynarodowe kolektywy teatralne, by poprzez sztukę wspólnie poszukiwać innych scenariuszy przyszłości. Wydarzenie The Apocalypse is Not Coming to intensywny dzień pokazów spektakli i spotkań z tworzącymi je osobami, który odsłania teatr jako żywe narzędzie dialogu, krytycznego myślenia i realnej zmiany społecznej.
Na program składają się trzy wyjątkowe spektakle, reprezentujące różne podejścia do teatru zaangażowanego i partycypacyjnego:
- „Jaki świat zostawimy naszym psom?” – La Xixa
Spektakl wykorzystujący narzędzia Teatru Forum, który podejmuje temat nierówności, migracji i mechanizmów wykluczenia. Poprzez wspólne działanie i interakcję z widownią otwiera przestrzeń do refleksji nad tym, jak polityka, media i technologia kształtują nasze relacje i dostęp do praw. - „Nieświadomy nauczyciel” – gruppe tag
Partycypacyjna opowieść o sztucznej inteligencji jako „nieświadomym nauczycielu”, prowadzącym publiczność oraz artystów i artystki przez rzeczywistość zdominowaną przez rozwój technologiczny, konsumpcję i kryzysy energetyczne. Spektakl zaciera granice między człowiekiem a technologią, pytając o przyszłość relacji i wiedzy. - „Biel i rana” – Cantieri Meticci
Wizualna, poetycka baśń o utracie wrażliwości i obywatelskiej odpowiedzialności. Tworzona na żywo z papieru, masek i animacji, opowiada o świecie, w którym tylko dzieci dostrzegają zagrożenie i próbują ocalić to, co znika.
To wydarzenie to nie tylko prezentacje – to praktyczne spotkanie z metodami pracy teatralnej, które wciąż są rzadko obecne w Polsce. Każdy ze spektakli pokazuje inny sposób łączenia sztuki z działaniem społecznym: od Teatru Forum, przez eksperymenty z AI, po kolektywne, wizualne narracje oparte na pracy z materiałem i wyobraźnią.
Publiczność nie pozostaje bierna – lecz współuczestniczy w procesie. Jest to więc okazja, by zobaczyć, jak teatr może działać jako narzędzie wspólnotowe, edukacyjne i transformacyjne.
Wydarzenie jest częścią międzynarodowego tournée podsumowującego projekt Viable Unknowns – inicjatywę łączącą sztukę, badania i działania społeczne. Projekt, inspirowany myślą Paula Freirego o „realnych, choć jeszcze niepoznanych możliwościach”, bada, jak poprzez praktyki partycypacyjne można tworzyć bardziej inkluzywne i oparte na równowadze formy współistnienia w miastach.
Tworzony przez naukowców i naukowczynie z Uniwersytetu Autonomicznego w Barcelonie oraz kolektywy artystyczne z Barcelony, Bolonii, Lipska i Wrocławia, projekt rozwija teatr jako przestrzeń spotkania różnych doświadczeń, perspektyw i wiedzy ‒ od akademickiej po oddolną.
Finałem projektu jest także odbywająca się w Barcelonie międzynarodowa konferencja poświęcona krytycznej analizie współczesnych narracji kryzysu i poszukiwaniu jaśniejszej przyszłości.
The Apocalypse is Not Coming to zaproszenie do zmiany perspektywy – od lęku ku działaniu, od izolacji ku współpracy, od wizji końca ku praktykom przyszłości, które możliwe są już dziś.
Teatr jako narzędzie zmiany społecznej
10–11.05.2026
Program wydarzenia:
10.05.2026
15:00 – Przejście Żelaźnicze, spektakl uliczny „Rzeki pod miastami”
16:00 – Sala teatru Laboratorium, „Biel i rana”, spektakl Cantieri Mettici
17:30 – Sala Teatru Laboratorium, „Jaki świat zostawimy naszym psom?” spektakl La XiXa
11.05.2026
18:00 – Studio na Grobli, „Nieświadomy Nauczyciel” , spektakl Gruppe Tag
Strona projektu:
https://www.viable-unknowns.eu/
Międzynarodowy tour projektu
03–05.05 Bolonia
06–08.05 Lipsk
10–11.05 Wrocław
12–15.05 Barcelona
16–17.05 Bolonia
18–20.05 Lipsk
Spektakle
Rzeki pod miastami
Performans partycypacyjny
ndz. 10.05.2026 godz. 15:00
Biel i rana
Spektakl grupy Cantieri Meticci
ndz. 10.05.2026 godz.16:00
Jaki świat zostawimy naszym psom?
Spektakl grupy La Xixa
ndz. 10.05.2026 godz. 17:30
Nieświadomy nauczyciel
Spektakl gruppe tag
pon. 11.05.2026, godz. 18:00
Aleksandra Kotecka jest performerką wokalną, edukatorką głosu i technik oddechowych wyrastających z technik relaksacyjnych i jogi klasycznej, terapeutką falą dźwiękową pracującą zgodnie z nurtem teorii poliwagalnej. Od lat fascynuje się dźwiękiem, jego fizyczną naturą oraz nieskończonym potencjałem. W 2019 roku rozpoczęła współpracę z Biosonology Institute Art in Listening Academy w Turynie. W 2022 ukończyła kurs uprawniający do pracy w charakterze terapeutki dźwięku w nurcie stymulacji biosonologicznej. Absolwentka certyfikowanego kursu teorii poliwagalnej w Polyvagal Institute USA. Od lat bada wpływ technik relaksacyjnych na pracę performera, realizując programy warsztatowe w Polsce i Francji. Kuratorka Festiwalu ciszy, którego pierwsza edycja odbyła się w kwietniu 2024 roku, oraz programu badawczo-artystycznego „Przestrzeń styku//interface”, którego celem jest badanie relacji twórczej między człowiekiem a algorytmem. W 2023 roku jej projekt „Wtargnięcia” otrzymał stypendium Prezydenta Miasta Wrocławia.
Tomasz Wierzbowski występował jako aktor i muzyk w spektaklach Teatru ZAR: „Ewangelie dzieciństwa”, „Cesarskie cięcie”, „Anhelli. Wołanie” oraz „Armine, Sister”. Autor serii wydawniczej 3/2 poświęconej muzyce (dotychczas w serii ukazały się książki „Jak system równomiernie temperowany popsuł harmonię” Rossa Duffina oraz „Temperacja. Jak muzyka stała się polem bitwy wielkich umysłów zachodniej cywilizacji” Stuarta Isacoffa), a także artykułów o intonacji i dydaktyce głosu: „Harmonie wyzwolone – ocalający powrót do świata muzycznych idei” oraz „A ‘sense of polyphony’: Making sense of the harmonic environment in VoiceLAB’s pedagogical vocal practice”. Autor i współautor muzyki do filmów krótkometrażowych oraz do spektakli teatralnych w Polsce i za granicą. Współprowadzi studio VoiceLAB.
VoiceLAB to laboratorium poszukiwań wokalnych i polifonicznych, prowadzone przez Aleksandrę Kotecką i Tomasza Wierzbowskiego. To studio działające przy Instytucie im. Jerzego Grotowskiego, stanowiące przestrzeń badań dźwiękowych, koncentrujących się na wertykalnym wymiarze muzyki oraz emocjonalnej i ekspresyjnej głębi harmonii. Każdy interwał jest tu traktowany jako mikrohistoria, mająca swoją dramaturgię i atmosferę, a każdy dźwięk – jako byt ucieleśniony. Muzyka nie jest analizowana intelektualnie, ale jest odbierana przez całe ciało, odczuwana fizycznie. Osoby biorące udział w regularnej pracy studia, polegającej na praktyce wokalnej, wspartej technikami relaksacyjnymi i somatycznymi, zwiększają swoją wrażliwość cielesną, pozwalając dźwiękom rezonować w pełniejszy sposób. Studio VoiceLAB prowadzi również badania nad pejzażem dźwiękowym i głębokim słuchaniem, co wynika z pragnienia uchwycenia muzycznego potencjału różnego rodzaju dźwięków, zarówno śpiewanych, jak i będących elementami pejzażu dźwiękowego. Takie podejście prowadzi do tworzenia wielowarstwowych wydarzeń muzycznych, w których polifonia, tekstury otoczenia i uważna obecność łączą się w immersyjnym doświadczeniu. Studio VoiceLAB, mające ogromne doświadczenie w pracy z tradycyjnymi praktykami wokalnymi – w tym z gruzińską, korsykańską i sardyńską polifonią, a także ormiańską monodią modalną – proponuje nowy sposób słyszenia i śpiewania, który wykracza poza ramy intelektualne, uziemiając muzykę w doznaniach, wibracjach i wzajemnych połączeniach.
Projekt 101173479 — VIABLE UKNOWNS — CREA-CULT-2024-COOP jest współfinansowany przez Unię Europejską. Wyrażone poglądy i opinie są jednak wyłącznie poglądami i opiniami autora (autorów) i niekoniecznie odzwierciedlają stanowisko Unii Europejskiej lub Europejskiej Agencji Wykonawczej ds. Edukacji i Kultury (EACEA). Ani Unia Europejska, ani EACEA nie ponoszą za nie odpowiedzialności.
