Odwracam świat. Zaczynam go od początku. Nie pytam, czy mogę, czy idziesz ze mną. Idziesz? Robię Nic. Celebruję Jajo. Nieproduktywne, niewydajne, niecelowe, nieużyteczne, nonsensowne – Jajo.
Lśniące i czyste.
Zachowane skrawki mistycznych pieśni Safony dokończone muzycznie przez Maję Miro i fragmenty poematu Rity Jankowskiej o odwróceniu świata – podważają i przeoczają zasady kapitalizmu 24/7.
Idę spać.
Płynę kochać.
Tekst/wykonanie: Rita Jankowska
Muzyka: Maja Miro
Rita Jankowska jest pisarką, dramaturżką, reżyserką off-teatru, performerką, pedagożką dramy. Autorka debiutanckiej książki prozatorskiej „Dryfujące słońca” oraz zbioru „Cicha krew. Poematy samotne i wspólne”. Autorka utworów dramatycznych i poematów dokumentalnych zrealizowanych scenicznie, w formie spektakli teatru ze społecznością, performansów, chóralnych społecznych czytań performatywnych, projektów literackich, spektakli muzycznych, słuchowisk. Założycielka autorskiego Teatru Błękitna Sukienka. W 2025 zadebiutowała jako autorka tekstów do koncertu Agnieszki Szydłowskiej w Teatrze Muzycznym im. Danuty Baduszkowej w Gdyni. W swoich projektach podejmowała tematy doświadczenia przemocy domowej i wojennej, żałoby i uchodźstwa, praw kobiet, doświadczenia raka i transformacji przez chorobę, dziedziczenia biedy, międzygeneracyjnej transmisji traumy, kryzysu psychicznego, samotności, relacji i więzi. Wielokrotna stypendystka Miasta Gdańska, Marszałka Województwa Pomorskiego, Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w dziedzinie teatru, dramaturgii i literatury. Stypendystka KPO dla Kultury 2024 oraz 2025. Trzykrotnie znalazła się w półfinale Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej. W 2016 otrzymała Nagrodę Specjalną Marszałka Województwa Pomorskiego za wybitne zasługi w dziedzinie twórczości artystycznej oraz upowszechnianie i ochronę kultury na rzecz mieszkańców Województwa Pomorskiego. Prezeska Fundacji Zróbmy Sztukę.
Maja Miro jest multiflecistką, improwizatorką, kompozytorką. Tworzy autorskie projekty z udziałem fletów dawnych i nietypowych. Współpracuje z artystami reprezentującymi różne dziedziny sztuki. Jest kuratorką festiwalu instrumentów historycznych Cappella Angelica i wykładowczynią Akademii Muzycznej w Gdańsku.
Muzykę słyszy jako ruch w przestrzeni. Topograficznie porusza się w sferze dźwięków uznawanych za ciche – dzięki odpowiednim instrumentom odkrywa, że są to pasma dużo bardziej zagęszczone i nasycone niuansami, niż zwykło się o tym myśleć. W tym sensie strefa, do której sięga, może być rozumiana jako strefa cienia dźwięku. Inspirują ją zjawiska niespieszne.
W ramach projektu stypendialnego przyznanego przez MKiDN stworzyła własny instrument, the perfect kisser, który przybliża ją do poszumowych aspektów dźwięku. Przy współpracy z Narodowym Muzeum Morskim w Gdańsku uruchomiła dźwiękowo 200-letni flecik poprzeczny, fife, wyłowiony z wraku z dna Bałtyku.
