Bromance

Dominik Więcek jest tancerzem, choreografem, performerem, fotografem mody i stylistą. Absolwent Wydziału Teatru Tańca w Bytomiu Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie (obecnie Akademia Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego). Stypendysta Folkwang Universität der Künste w Essen. Występował m.in. w Kanadzie, Chinach, Szwecji, Szwajcarii i Rumunii. Jego spektakle cechują się humorem, lekkością i żartobliwością, a także dekonstruują historię tańca oraz normy i tradycje teatralne. Tworzy mosty między wątkami biograficznymi a doświadczeniami publiczności. Wierzy w spektakle, w których szczerość znajduje się gdzieś pomiędzy prywatnością a skrajną formalnością teatralną. W swoich występach eksperymentuje z gatunkami teatralnymi, bawi się własnym wizerunkiem i kwestionuje normy społeczne. Dwukrotnie wybrany jako artysta prestiżowej sieci Aerowaves. Pracuje także jako fotograf i stylista, tworząc kostiumy dla Netflixa, stylizacje dla magazynów modowych (m.in. okładka „Glamour” oraz kampanie dla „Harper’s Bazaar”) i marek modowych (np. Puccini, Gino Rossi). Współpracował z Alicją Szemplińską, Eweliną Flintą, Hanią Rani, Ralphem Kamińskim i Jannem. Na sesjach zdjęciowych pełni także rolę reżysera ruchu, wykorzystując swoje doświadczenie tancerza i choreografa. Tworzył kostiumy do spektakli tanecznych, m.in.: „Nesting” (choreografia: Idan Cohen), „Glamour” (choreografia: Eryk Makohon), „Valeska Valeska Valeska Valeska” (koncept, reżyseria, choreografia: Dominika Knapik), „Ever|Rêve” (choreografia: Ben J. Riepe) i „Treatise” (choreografia: Milan Tomasik). O swoich pasjach i przemyśleniach tworzy żartobliwy content w mediach społecznościowych – obecnie na TikToku obserwuje go ponad 300 tysięcy osób, a na Instagramie ponad 200 tysięcy osób.

Michał Przybyła jest performerem, tancerzem, choreografem, pedagogiem i nauczycielem jogi. Absolwent studiów licencjackich na kierunku taniec i choreografia w Akademii Humanistyczno-Ekonomicznej w Łodzi. Studiował także na Uniwersytecie Warszawskim (sztuki społeczne w Instytucie Kultury Polskiej oraz filologię polskiego języka migowego). Ukończył program MASA oraz staż w Kibbutz Contemporary Dance Company w Izraelu, a także Kurs Choreografii Eksperymentalnej w Centrum w Ruchu w Warszawie (w 2023 i 2025 roku). Od 2024 roku jest członkiem zrzeszenia choreografów Centrum w Ruchu. W latach 2016–2020 był tancerzem Polskiego Teatru Tańca w Poznaniu. Wspólnie z Dominikiem Więckiem stworzył spektakl „Bromance” w ramach rezydencji „Nowa Generacja”  organizowanej przez Scenę Roboczą. Spektakl ten został nagrodzony w konkursie  „The Best OFF” Fundacji Teatr Nie-Taki oraz wyróżniony podczas 54. Przeglądu Teatrów Małych Form Kontrapunkt. Twórca programu warsztatów „Inicjatywa żywa” (od 2018), skierowanych do osób związanych z tańcem oraz osób z różnymi niepełnosprawnościami, który jest rozwijany m.in. dzięki stypendiom Miasta Krakowa i Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Laureat licznych rezydencji i programów artystycznych, m.in. w Centrum Teatru i Tańca w Warszawie, TanzFaktur w Köln, Instytucie im. Jerzego Grotowskiego we Wrocławiu, Studio2/ITI w Berlinie oraz danceWEB 2025 w ramach festiwalu ImPulsTanz w Wiedniu. Autor spektakli „Symetria”, „Śmierć i Ofelia” oraz „Czarny to mój szczęśliwy kolor”, który został kilkukrotnie wymieniony w rankingu „Najlepszy, najlepsza, najlepsi” w sezonie 2022/2023. Jego praca solowa „This thing inside me is a rickety bridge of impossible crossing” zdobyła III nagrodę w Warszawskim Konkursie Choreograficznym (2021). Współtwórca projektów „Humanimal”, „Syrenoidy” oraz „Pani Kowalska – choreomozaika”, a także licznych działań performatywnych i site-specific. Jako choreograf współpracował z teatrami w Legnicy, Wałbrzychu, Krakowie i Gdyni, tworząc ruch m.in. do spektakli w reżyserii Darii Kopiec „Dzieje grzechu – opowiedziane na nowo”, „Tramwaj zwany pożądaniem”, „Alicja w krainie czarów” oraz „Gdynia. Fordewind”. Jako performer i tancerz brał udział w projektach takich jak „BIOLAND”, „Nowhere like here” (prezentowanym w wielu krajach Europy), a także w działaniach performatywnych towarzyszących wydarzeniom sztuki współczesnej. Obecnie prowadzi projekt społeczny „Narzędziownik Queerowych Praktyk Ruchowych”, pracując z młodzieżą LGBTQ+ oraz testując autorskie metody pracy z ciałem i ruchem.