Gość/Dom

Projekt ABC (Arts/Borders/Communities) – The Alphabet of Love ma na celu rozwijanie transgranicznych i multidyscyplinarnych aktywności artystycznych, podczas których wspólnie z naszymi partnerami badamy inkluzywne praktyki kulturowe i społeczne, koncentrujące się wokół praktyki gościnności i spotkań międzykulturowych. 

W czasie rezydencji odbywającej się w El Kef w Tunezji dwie polskie artystki – Rita Jankowska i Natalia Klupp – wspólnie z lokalną społecznością kobiet będą poszukiwać tego, co w kulturach uniwersalne, otwarte, pozwalające na znalezienie wspólnej, ludzkiej płaszczyzny porozumienia. Zależy nam na współtworzeniu bezpiecznych przestrzeni na zasadach równowagi oraz włączającego zaangażowania. Chcemy rozmawiać o kategoriach „inności”, „gościnności” i „domu” jako schronieniu i szukać ich wspólnego mianownika, łącząc dwie odmienne perspektywy – z Europy Środkowej i Afryki Północnej.

Współpraca: Aykart Tunis, Centre des Arts Dramatiques et Scéniques El Kef ( CADS)

Projekt jest współfinansowany ze środków programu Kreatywna Europa Unii Europejskiej. 

Oikos. W ciszę i poza ciszę kobiet

Gdy myślę o gościnności, myślę: dom. Oikos. Gdy myślę o domu, widzę próg, drzwi, okna, przestrzeń. Ale najpierw próg. Powitanie. Spodziewam się powitania. Znaku powitania. Gestu. Ciszy. Ciszy, która zawiera w sobie tajemnicę, której nie powierzamy tak szybko, tak łatwo. Ciszy, która chroni to, co jeszcze ukryte, niepodarowane, nie wiadomo, czym będzie.

Gdy myślę o gościnności, czuję ten nadchodzący „paraliż na progu” – nie wiem, czy i kto mnie z niego wyprowadzi. Dokąd pójdę, daleko czy blisko. Czy rzeczywiście spotkam drugiego. Nie na sposób, w którym kulturowo i językowo wszystko jest już dookreślone. Ale w sposób nowy i czysty, kiedy to podajemy w wątpliwość wszystko, co o sobie wiemy, czego się po sobie spodziewamy. Podajemy w wątpliwość – i ulegamy Zdziwieniu.

Czy to się wydarzy.

Czy jesteśmy kobietami poza kontynentami, poza horyzontami, kulturami, przekonaniami, prawami, dogmatami, poza domami. Tak, domami – w tym ograniczającym sensie, który kazał/każe kobietom kontynuować role stanowienia domu/schronienia dla innych, dla mężczyzny, dziecka.

Czy jesteśmy domami też dla samych siebie.

Czy gościmy same siebie, jesteśmy u siebie, ze sobą.

Czy nasze wewnętrzne domy będziemy potrafiły i chciały przed sobą uchylić.

Zdziwienie.

Chciałabym by była to podróż w Zdziwienie. Zdziwienie drugim. Drugą kobietą. Społecznością, miastem kobiet. Podróż przez słowa, gesty, choreografie kobiecych ciał, szepty, pieśni, milczenia, ciszę, i poza ciszę. Przez Ruch i Przestrzeń, który zawierają energie tych, które goszczą i tych, które są goszczone.

To wciąż nowy rodzaj wzajemnego uznawania się. Spotkania, nie wiem, czy absolutnego i bezwarunkowego, jak chcą filozofowie gościnności. Lecz, mam nadzieję, bardziej uważnego, bardziej subtelnego, może bardziej łączącego – w świecie, który tak boleśnie i nie pytając – reguluje zamieszkiwanie/goszczenie się swoich i obcych.

Rita Jankowska

Gość_inność 

Stół pokryty emocjami:

Unikanie spojrzenia, percepcja gestów.

Oczekiwanie na nieoczekiwane.

Pułapki przewodników po samotnych planetach.

Uśmiech poważnej twarzy zaserwowany na talerzyku.

Delektowanie się czasem. Przyglądanie się krzywymi zwierciadłami dobrze nam znanego.

Wyczute smaczki kultury, wysmakowane lokalności.

Ruchy otwartości, radość nieporozumienia, święto zrozumienia.

Kłębki nerwów przeplatające się w kłębki włóczek splecionych w ogrzewające zatrzymania, których otulenia rozbudzają oziębłe z niewiedzy ciała. 

Gościnność.

Zmierzam w podróż w wymarzone miejsce. Dostałam spełnione życzenie. Dzięki niemu mogę odbyć artystyczną wyprawę w głąb fascynującym mnie zjawiskom twórczym, pośród pociągającej mnie kultury. Czuję wdzięczność. Choć jeszcze nie wiem, za co dokładnie, bo przyszłość dopiero się zdarzy. Wiem jednak, że będzie niepowtarzalna. Wiem, że spędzę ją pośród jedynych w sobie zdarzeń i osób. 

Do ujrzenia!

Natalia Klupp