Koncert relaxed performance dla pacjentów Centrum Zdrowia Psychicznego
W ramach Festiwalu Ciszy I W ramach projektu Syntonie
pt. 29.05.2026, 12:00
Studio Na Grobli Instytutu Grotowskiego
Wydarzenie zamknięte
„Naiwność. Światło na krańcach świata” to immersyjne, kontemplacyjne doświadczenie dźwiękowe, które tworzy przestrzeń wspólnego oddechu, głębokiego słuchania i emocjonalnej obecności. Polifoniczny śpiew na żywo splata się tu z improwizowanymi pejzażami dźwiękowymi i delikatnym syntetycznym brzmieniem sterowanym algorytmem — nieprzewidywalnym, organicznym, zawsze nowym.
VoiceLAB bada przestrzeń ziemi niczyjej między ludzkim głosem a technologią, granice między porządkiem a chaosem. Ta zmienność staje się metaforą świata, który można obserwować ze spokojem, bez potrzeby natychmiastowego zrozumienia.
Z tego powodu postanowiliśmy wyjść od czegoś prostszego, na wskroś ludzkiego, analogowego i stworzyć wspólne doświadczenie immersyjne, opowiadające (nie wprost) o redukcji potrzeb i stanowiące impresyjną medytację nad ludzką zdolnością doświadczania zmienności świata – tak ogromnego i niepojętego, że możemy wobec niego zachować spokój i zaufanie, iż zawsze będziemy w stanie odnaleźć się w nim i funkcjonować, nawet gdy jego złożoność przekracza nasze zrozumienie.
Współczucie i wrażliwość: gdy ludzie stają się naprawdę otwarci na siebie nawzajem, pozwalają na głębokie zrozumienie świata, które może prowadzić do przemiany. Tak właśnie definiuje i opisuje się funkcję tego, co w teorii poliwagalnej określane jest jako compassion, z dostrzeżeniem regulującej i terapeutycznej roli wspólnoty, osiąganą dzięki uważnej trosce i obecności innych ludzi.
Performans przyjmuje formę spokojnej kontemplacji obserwowalnych i zmiennych zjawisk, realizowanej przy użyciu skromnych środków wyrazu. W warstwie wizualnej będzie przeważać statyka, jednak ruch obecny jest w muzyce improwizowanej, w przepływie dźwięków i interakcjach głosów, które odzwierciedlają subtelną dynamikę rytmów ludzkich i otaczającego świata.
Performans zakorzeniony jest w teorii poliwagalnej, opracowanej przez Stephena Porgesa, według której bezpieczeństwo i współobecność są podstawą regulacji układu nerwowego. Wspólne słuchanie i śpiew stają się tu formą koregulacji – łagodnego dostrojenia układów nerwowych, umożliwiającego radykalną akceptację. To przestrzeń compassion – współczucia rozumianego nie jako dzielony smutek, lecz jako neurofizjologiczny stan troski, czułości i wewnętrznego spokoju.
Zainspirowany myślą Tiziano Terzaniego i E.F. Schumachera, performans oferuje analogowe, wspólnotowe doświadczenie dźwięku – wyciszające, empatyczne i wzmacniające.
VoiceLAB to laboratorium poszukiwań wokalnych i polifonicznych, prowadzone przez Aleksandrę Kotecką i Tomasza Wierzbowskiego. To studio działające przy Instytucie im. Jerzego Grotowskiego, stanowiące przestrzeń badań dźwiękowych, koncentrujących się na wertykalnym wymiarze muzyki oraz emocjonalnej i ekspresyjnej głębi harmonii. Każdy interwał jest tu traktowany jako mikrohistoria, mająca swoją dramaturgię i atmosferę, a każdy dźwięk – jako byt ucieleśniony. Muzyka nie jest analizowana intelektualnie, ale jest odbierana przez całe ciało, odczuwana fizycznie. Osoby biorące udział w regularnej pracy studia, polegającej na praktyce wokalnej, wspartej technikami relaksacyjnymi i somatycznymi, zwiększają swoją wrażliwość cielesną, pozwalając dźwiękom rezonować w pełniejszy sposób. Studio VoiceLAB prowadzi również badania nad pejzażem dźwiękowym i głębokim słuchaniem, co wynika z pragnienia uchwycenia muzycznego potencjału różnego rodzaju dźwięków, zarówno śpiewanych, jak i będących elementami pejzażu dźwiękowego. Takie podejście prowadzi do tworzenia wielowarstwowych wydarzeń muzycznych, w których polifonia, tekstury otoczenia i uważna obecność łączą się w immersyjnym doświadczeniu. Studio VoiceLAB, mające ogromne doświadczenie w pracy z tradycyjnymi praktykami wokalnymi – w tym z gruzińską, korsykańską i sardyńską polifonią, a także ormiańską monodią modalną – proponuje nowy sposób słyszenia i śpiewania, który wykracza poza ramy intelektualne, uziemiając muzykę w doznaniach, wibracjach i wzajemnych połączeniach.
Zuzanna Dobrzańska – socjolożka, performerka i śpiewaczka. Członkini Studia VoiceLAB, autorka audycji „Podróż dźwięków” na falach Radia Kapitał, praktyczka „Deep Listening” w procesie eksplorowania II stopnia tej metody. Współpracowała z teatrami alternatywnymi zaangażowanymi w działania społeczne, m.in Fundacją Jubilo i Teatrem Węgajty. Prowadzi też własne warsztaty skierowane do różnorodnych grup wiekowych (współpracowała z grupami w Ukrainie, Czechach i w Gruzji). W swoich działaniach łączy kontekst społeczny z praktyką artystyczną.

Aleksandra Kotecka jest performerką wokalną, edukatorką głosu i technik oddechowych wyrastających z technik relaksacyjnych i jogi klasycznej, terapeutką falą dźwiękową pracującą zgodnie z nurtem teorii poliwagalnej. Od lat fascynuje się dźwiękiem, jego fizyczną naturą oraz nieskończonym potencjałem. W 2019 roku rozpoczęła współpracę z Biosonology Institute Art in Listening Academy w Turynie. W 2022 ukończyła kurs uprawniający do pracy w charakterze terapeutki dźwięku w nurcie stymulacji biosonologicznej. Absolwentka certyfikowanego kursu teorii poliwagalnej w Polyvagal Institute USA. Od lat bada wpływ technik relaksacyjnych na pracę performera, realizując programy warsztatowe w Polsce i Francji. Kuratorka Festiwalu ciszy, którego pierwsza edycja odbyła się w kwietniu 2024 roku, oraz programu badawczo-artystycznego „Przestrzeń styku//interface”, którego celem jest badanie relacji twórczej między człowiekiem a algorytmem. W 2023 roku jej projekt „Wtargnięcia” otrzymał stypendium Prezydenta Miasta Wrocławia.

Marta Łowejko jest doktorem filozofii, filologiem i muzykiem. Autorka kilku artykułów poświęconych problematyce epistemologicznej, prelegentka na międzynarodowych konferencjach filozoficznych. W swej pracy badawczej koncentruje się na problematyce możliwości i ograniczeń poznawczych. Zajmuje się również szeroko pojętą filozofią muzyki oraz zagadnieniem natury i percepcji dźwięku. Entuzjastka badań interdyscyplinarnych i krytycznego myślenia. Wiolonczelistka, autorka piosenek, członkini Wrocławskiej Orkiestry Improwizowanej. Autorka muzyki na żywo do spektakli Pracowni Teatru Eksperymentalnego, współautorka muzyki do spektaklu Ziemia i filmu Akropolis. Współtworzy ambientowy projekt Lunar Project. Członkini grupy VoiceLab, wykonującej dawne polifonie gruzińskie i współczesne polifonie polskie oraz eksplorującej harmonie w systemie nierównomiernie temperowanym oraz improwizację.
Tomasz Wierzbowski występował jako aktor i muzyk w spektaklach Teatru ZAR: „Ewangelie dzieciństwa”, „Cesarskie cięcie”, „Anhelli. Wołanie” oraz „Armine, Sister”. Autor serii wydawniczej 3/2 poświęconej muzyce (dotychczas w serii ukazały się książki „Jak system równomiernie temperowany popsuł harmonię” Rossa Duffina oraz „Temperacja. Jak muzyka stała się polem bitwy wielkich umysłów zachodniej cywilizacji” Stuarta Isacoffa), a także artykułów o intonacji i dydaktyce głosu: „Harmonie wyzwolone – ocalający powrót do świata muzycznych idei” oraz „A ‘sense of polyphony’: Making sense of the harmonic environment in VoiceLAB’s pedagogical vocal practice”. Autor i współautor muzyki do filmów krótkometrażowych oraz do spektakli teatralnych w Polsce i za granicą. Współprowadzi studio VoiceLAB.
Małgorzata Wrzosek jest wokalistką, artystką interdyscyplinarną, edukatorką i kuratorką. Absolwentka Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie, na której uzyskała tytuł magistry sztuki. Ukończyła także Studia Psychologii Procesu. Jej twórczość łączy śpiew, performans, instalacje i sztuki wizualne. Zakorzeniona jest w tradycyjnej i sakralnej muzyce wschodniej oraz w improwizacji. Bada ideę dostrojenia, potencjał harmonii i dysharmonii oraz obecność tych jakości w procesach grupowych i indywidualnych. Od 2017 roku współtworzy scenę muzyki improwizowanej w Polsce, występując m.in. z takimi muzykami jak Ray Dickaty, Edka Jarząb, Raphael Rogiński, Mamadu Góo Bâ. Należy do dwuosobowego kolektywu Ukojenie (Solace) – razem z Zuzanną Koftą – którego audycje są emitowane w niezależnym Radiu Kapitał. Prowadzi chóry amatorskie z grupami społecznymi narażonymi na marginalizację, spacery dźwiękowe oraz badania nad psychologicznym i muzycznym potencjałem dostrojenia. Od 2021 roku pracuje w Centrum Sztuki WRO jako kuratorka i edukatorka. Członkini studia VoiceLab, działającego w Instytucie im. Jerzego Grotowskiego.
Bartłomiej Mikuła to artysta ruchu i głosu, tancerz oraz performer ze Szczecina. Nauczyciel metody Feldenkraisa® w procesie certyfikacji. W swojej pracy performatywno-badawczej skupia się na relacji ciała-umysłu ze środowiskiem, eksplorując proces “stawania się” – ciągłość i zmianę w ludzkiej i nie-ludzkiej świadomości. Tworzy wielozmysłowe działania performatywne m.in. “Dust full of needles” prezentowany na scenach w Polsce, Berlinie, Sztokholmie. Prowadzi różnorodne warsztaty w zakresie tańca, performansu i somatyki.
Współpracował z BodyCartography project, Quarto, Peterem Pleyerem, Sigal Zouk, Ofelią Jarl Ortegą, Danielem Jacewiczem. Występował w wielu projektach site-specific, m.in. “Resisting Extinction” (2025), „Terrestrial Transit” (2022), „Communal Rope” (2021) i „Body of Urban Landscapes” (2020). Kurator projektu Teatru Kana OKNO:ZBLIŻENIA (2020, 2021), badającego historię Pomorza Zachodniego poprzez praktyki somatyczne.
Absolwent Dance Performance na Stockholm University of the Arts, Tanzfabrik Berlin Dance Intensive, Next Choreography w Londynie i Akademii Teatru Alternatywnego (Goleniów). Obecnie współpracuje ze Studiem VoiceLab, Fundacją Nurt i Teatrem Brama.
Występują: Zuzanna Dobrzańska, Aleksandra Kotecka, Marta Łowejko, Tomasz Wierzbowski, Małgorzata Wrzosek
Organizator: Instytut im. Jerzego Grotowskiego we Wrocławiu
Partner: Fundacja UpStream
Zapisy przez formularz zgłoszeniowy
Projekt 101173479 — VIABLE UKNOWNS — CREA-CULT-2024-COOP jest współfinansowany przez Unię Europejską. Wyrażone poglądy i opinie są jednak wyłącznie poglądami i opiniami autora (autorów) i niekoniecznie odzwierciedlają stanowisko Unii Europejskiej lub Europejskiej Agencji Wykonawczej ds. Edukacji i Kultury (EACEA). Ani Unia Europejska, ani EACEA nie ponoszą za nie odpowiedzialności.