Performans Marty Mańki, Darii Salnej i Jagny Nawrockiej / Akademia Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie Filia we Wrocławiu, Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu
W ramach Ponaduczelnianego Przeglądu Performansu
sob. 6.12.2025, 21:15
Studio Na Grobli Instytutu Grotowskiego / Sala Studyjna
Czas trwania: 15 minut
Wstęp wolny
Performans podejmujący refleksję nad powodami milczenia i bierności z perspektywy społecznej i osobistej.
Usytuowane w kontekście dekadencji schyłku antropocenu, tytułowe nieloty to wiedźmy ze złamanymi skrzydłami, uczące się na nowo swojego fachu przepowiadania przyszłości.
Przez taniec, pracę z głosem i kostiumem skupiamy się na poszukiwaniu alternatywnych języków komunikacji. Projekt wynika z przekonania, że ciało przechowuje niezrozumiałe dla umysłu informacje i może ujawniać je w ruchu intuicyjnym. Choreografia „Nielotów” opiera się na rytuale ucieleśniania ptasich atrybutów oraz dialogu trzech ciał poszukujących formy dla ekspresji swojej zduszonej mądrości.
Performans włącza elementy partycypacji w choreografię, odsłaniającą blokady w ciele (kontuzje, bariery systemowe uderzające w kobiety, traumatyzujące metody edukacyjne w tańcu i teatrze oraz wiszącą nad ludźmi ciężką chmurę odpowiedzialności za kryzys klimatyczny).
W improwizacji ruchowej bierzemy pod lupę trzy wybrane przyczyny nielatania: tzw. podcięcie skrzydeł, wygodę bądź przywilej oraz fizyczną niemożliwość.
Upragniony lot jest metaforą przynależności do migrującego klucza, swobodnej ekspresji oraz nieskrępowanej energii życiowej prowadzącej nas do przyszłości opartej na wzajemnym wsparciu.
Marta Mańka ukończyła studia na kierunku Aktorstwo Dramatyczne na Wydziale Lalkarskim we wrocławskiej filii Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego we Wrocławiu. Pracuje jako aktorka teatralna, serialowa i głosowa. Jej autorski spektakl „DE (la) PRESJA był prezentowany podczas Festiwalu Ciało i Czas w Krakowie (2025) oraz na Festiwalu Monodramu w Tychach (2025). Współpracuje z Teatrem Małym w Manufakturze w Łodzi, w którym wystąpiła w następujących spektaklach: Roma i Julian” w reżyserii Mariusza Pilawskiego (rola Romy, 2023), „Wesoły wdowiec” w reżyserii Witolda Łuczyńskiego i Dariusza Sosińskiego (rola Eline, 2024) oraz „Martwa natura” w reżyserii Dariusza Sosińskiego (trzy role Anny, 2025). Wzięła udział w performansie Marty Ziółek „Strzeż się głosu bosko śpiewających syren” w Galerii Zachęta w Warszawie (2024). Ponadto spełnia się jako pedagożka, liderka i działaczka społeczna.
Daria Salna studiuje aktorstwo teatru lalek na Wydziale Lalkarskim we wrocławskiej filii Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego we Wrocławiu. W pracy aktorskiej najbardziej pociąga ją ruch – często abstrakcyjny, czasem wręcz pierwotny. Lubi odkrywać nowe formy w ciele, szukać jakości, które wymykają się jednoznacznym kategoriom. Przez lata tańczyła hip-hop, breakdance, taniec współczesny i balet, a dziś dąży do stworzenia własnego języka ruchu, opartego na intuicji i osobistej ekspresji. Interesuje ją również praca z materią\przedmiotem\lalką. Ważne są dla niej także praktyka oddechowa oraz ogólnie rozumiana kultura fizyczna, rozwijana m.in. przez boks i jogę. Do jej najważniejszych osiągnięć należą: udział w spektaklu „Jest tak, jak się wam wydaje!” w reżyserii Gianluki Iumiento (Teatr Polski we Wrocławiu, 2023) oraz udział w czytaniach performatywnych:„Kiedy powraca deszcz… Niebezpieczna gra w dwóch aktach” w reżyserii Agaty Obłąkowskiej-Mazurkiewicz (Teatr Polski we Wrocławiu, 2023) i „Baba Dziwo” w reżyserii Piotra Czudżaka (Teatr Polski we Wrocławiu, 2024).
Jagna Nawrocka jest absolwentką Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu. Od 2021 roku zajmuje się performansem na styku dyscyplin: tańca, sztuk wizualnych i choreografii zaangażowanej społecznie. Od 2023 prowadzi partycypacyjny research performatywny „Longing To Be Long”, w wyniku którego stworzyła film choreograficzny o tym samym tytule. Wybrane performanse: „Scores For Longing” (festiwal performansu aKTOmaR, Kraków 2025); „If I were a stone, I would carry myself” (performans w duecie choreograficznym z Bartoszem Jakubowskim w dialogu somatycznym z rzeźbami Wiktorii, WGW, Warszawa, 2024; Krupa Gallery, Wrocław, 2025); „longing II: magic wounds” (Performance Festiwal Malamut, Ostrawa, Czechy, 2024); „Kocioł z kości” (performans w trio z Alicją Nauman i Pauliną Woźniczką w ramach działań artystycznych „Baby i dziady jesienne”, Towarzystwo Zachęty, Muzeum Karykatury 2023).
