Aktualnie jesteś: Ponaduczelniany Przegląd Performansu

NO EXIT

Performans tymczasowej grupy roboczej Extrementy (Tuka/Wach/Bilon)

W ramach Ponaduczelnianego Przeglądu Performansu

sob. 6.12.2025, 17:30
Studio Na Grobli Instytutu Grotowskiego

Czas trwania: 60 min

Wstęp wolny, wymagana rezerwacja bezpłatnej wejściówki

Treści wrażliwe i bodźce sensoryczne: głośna muzyka, ciemność, częściowa nagość
Od 18 lat

 

NO EXIT
„NO EXIT”, performans tymczasowej grupy roboczej Extrementy (Tuka/Wach/Bilon), fot. Magda Tuka

WSZYSTKIE 

Dłonie splećmy, siostry wiedźmy, 

We trzy wzlećmy, w locie śledźmy 

Cały obszar ziem i wód! 

Trzykroć klątwą świat oszpećmy, 

Trzykroć trzy zaklęcia sklećmy, 

Urok niech narobi szkód!
                                                 W. Shakespeare, „Makbet”, tłum. S. Barańczak, wyd. W drodze, Poznań 1992, s. 10.


Extrementy – tymczasowa grupa robocza przedstawia:

NO EXIT 

Ten spektakl, grany przez trzy kreatury, jest zamknięty w trzech aktach. Pomimo ich rozdzielności uczestnictwo we wszystkich trzech odsłonach daje publiczności pewną szansę doświadczenia rodzaju całości. To w zasadzie wszystko, co łączy naszą propozycję. Będziemy skupiać się raczej na tym co dzieli, co jest dwuznaczne, enigmatyczne, pogubione w słowach i ich znaczeniach. 

Konceptualnie oddalamy się od zasady trzech jedności, ale wracamy do źródeł rozpadu woli umysłu z przeszłości, czyli do ducha Szekspirowskiego „Makbeta” wiedzionego na nici przepowiedni, zaklętego w stanie permanentnej bezsenności, zamkniętego w kręgu krwi i zła. Nie złu jednak będziemy się przyglądać, a raczej plątaninie znaczeń, sugestii, interpretacji doń prowadzących. 

W definicji przepowiedni zawarta jest indywidualna wiara w pewien projekt, wizję dotyczącą przyszłości. Bez aktywnej postawy wierzącego i jego/jej pracy nad wypełnieniem wyobraźnią przepowiedni, byłaby ona ziemią jałową, z której nie ma żadnych plonów. Tak więc, zawarte w słowie, w interakcji z umysłem przepowiednie wyłaniają się z mroku, a my trzy staramy się być dla nich formami, w których znajdują podłoże dla swej ekspresji. 

Dagmara Bilon, fot. Alexandra DaoDagmara Bilon jest artystką, performerką, aktywistką i producentką kreatywną. Mieszka w południowo wschodnim Londynie. Działa od 10 lat, zarówno lokalnie, jak i na gruncie międzynarodowym. Jej praktyka artystyczna obejmuje performanse na żywo, immersyjne instalacje performatywne, projekty site-specific, instalacje wideo oraz laboratoria performatywne. Głównymi motywami jej twórczości są narracje feministyczne i queerowe, seksualność, kwestie ekologiczne, migracja i tożsamość. Sztukę i performans traktuje jako katalizator zmian. Są one dla niej narzędziem i przestrzenią dla eksperymentu, pozwalającymi na podejmowanie tematów społeczno-politycznych w bezpiecznym środowisku. Współtworzy i współprowadzi The Purple Ladies – kolektyw realizujący społecznie zaangażowane projekty artystyczne.
www.dagmarabilon.com
www.thepurpleladies.com

 

 

Magda Tuka, fot. Magda TukaMagda Tuka jest pracownicą teatralną, performerką, aktorką, badaczką i pedagożką teatralną. Współzałożyła duet TukaWach oraz Horsedonkey. Szeroko rozumianą sztuką performansu zajmuje się od ponad 25 lat. Przez 10 lat pracowała w warszawskim Studium Teatralne. Od 2009 roku współpracuje z słoweńską grupą Via Negativa. Dwukrotnie otrzymała stypendium artystyczne Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Fundacji Wyszehradzkiej. Jej prace były prezentowane w Europie i Stanach Zjednoczonych. Ukończyła studia magisterskie na kierunku Wiedza o Teatrze na warszawskiej Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza. Zdobyła również dyplom aktorski ZASP. W listopadzie 2023 obroniła pracę doktorską pt. “Ku Metodzie Spalania – jak współczesna performerka odnosi się do dziedzictwa aktu całkowitego Jerzego Grotowskiego” na Uniwersytecie Kent pod kierunkiem Paula Allaina. Regularnie prowadzi warsztaty autorskie i uczy w szkołach dramatycznych. 

Więcej informacji:
https://magdatuka.com
https://horsedonkey.org

Anita Wach, fot. Sara HorženAnita Wach jest tancerką, choreografką i performerką. Swoją przygodę z tańcem rozpoczęła w 1996 rok w Śląskim Teatrze Tańca w Bytomiu, w którym pracowała jako tancerka do 2003 roku. W 2005 roku związała się z prestiżowym Teatrem Bretoncaffe w Warszawie. Była rezydentką w Pact Zollwerein w Essen oraz otrzymała stypendia Fundacji Pro Helvetia oraz Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Współtworzy międzynarodowy kolektyw Via Negativa, który ma swoją siedzibę w Słowenii. Autorka prac solowych, m.in. „Inch 1,5”, „Mute”, „Ups” i „100 toastów”. Znana jest również z kolektywnych prac, które zacierają granice między teatrem, tańcem i sztuką performansu, np. „weast.com”, „Prywatna Inventaryzacja”, „Dziewiąta”, „Sorry”, „Physis”, „30 Movements”, „Don’t Force Me to Say What I Think” i „Don’t f*ck me”. Współzałożycielka duetu TukaWach, w którym przesuwa granice i rzuca wyzwanie konwencjom w świecie sztuk performatywnych. Mentorka podczas międzynarodowego programu rezydencyjnego platformy PARL – Performing Art Research Ljubljana. Jako choreografka współpracowała z cenionymi teatrami w Warszawie (Teatr Polski i Teatr Dramatyczny) oraz w Bielsko-Białej (Teatr Polski).

Dramaturgia: Magda Tuka
Choreografia: Anita Wach
Kreacja i wykonanie: Dagmara Bilon, Magda Tuka, Anita Wach
Audio: Loop Idiot

Projekt powstaje dzięki wsparciu:
grupy Via Negativa, Instytutu im. Jerzego Grotowskiego, Horsedonkey Residency

 

sob. 6.12.2025, 17:30