Spotkanie z reżyserką Małgorzatą Kozerą, artystką Agatą di Masternak oraz fotografką Joanną Nowicką, prowadzenie: Jarosław Fret | W ramach projektu „Szczeliny”
![]()
pt. 7.03.2025, 21.15
Czytelnia im. Ludwika Flaszena Instytutu Grotowskiego
W języku polskim, z tłumaczeniem na PJM
Czas trwania: ok. 90 minut
Wstęp wolny, wymagana rezerwacja bezpłatnej wejściówki
Spotkanie poświęcone tematowi przemieniającej roli sztuki w sytuacjach granicznych. Gościniami Jarosława Freta będą: Małgorzata Kozera – reżyserka dokumentu „Twarze Agaty / Faces of Agata” (2023) oraz Joanna Nowicka – autorka zdjęć, których bohaterki mają doświadczenie onkologiczne. Fotografie te złożyły się na wystawę „Portret Kobiety”.
Małgorzata Kozera jest reżyserką i scenarzystką, członkinią Polskiej Akademii Filmowej. Studiowała w Instytucie Etnologii i Antropologii UW, a następnie na Wydziale Reżyserii w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi. Pisze reportaże i krótkie formy literackie oraz prowadzi warsztaty dotyczące filmu i budowania narracji.
Joanna Nowicka jest fotografką. Jej przygoda z fotografią trwa ponad 22 lata, a od 2006 roku zajmuje się fotografią zawodowo – współpracuje z instytucjami, przedsiębiorcami, artystami. Od 2012 roku należy do Związku Polskich Artystów Fotografików. Tworzy przede wszystkim portrety, ale także ilustracje (scenki z udziałem ludzi) oraz fotografie architektury i wnętrz. Najczęściej pracuje w swoim Studiu Portretowym w śródmieściu Katowic. Realizuje również swoje autorskie projekty, m.in.: „Piękni Ludzie” – minimalistyczne portrety studyjne oraz „One People Story” – długoterminowy koncept realizowany klasyczną metodą na czarno-białej kliszy. Portretując, skupia uwagę na indywidualnych cechach osobowości osoby portretowanej, jej charakterze i unikatowości. Podkreśla kompetencje, doświadczenie i naturalność u tych, dla których profesjonalna prezentacja jest kluczowa.
Więcej o Joannie Nowickiej: www.joannanowicka.com
Jarosław Fret jest reżyserem, aktorem, dyrektorem Instytutu Grotowskiego. Założyciel i lider Teatru ZAR. W latach 1999–2002 zrealizował szereg wypraw do Gruzji, Armenii i Iranu, prowadząc poszukiwania w obrębie najstarszych form muzyki chrześcijańskich kościołów wschodnich. W kolejnych latach wspólnie z członkami i członkiniami Teatru ZAR organizował wyprawy badawcze na grecką górę Atos, Sardynię i Korsykę, do Armenii, Turcji i Izraela. Uhonorowany wraz z Teatrem ZAR tytułem Best New Music Theater (2009) przyznawanym przez magazyn „Los Angeles Times” i Wrocławską Nagrodą Teatralną za tryptyk „Ewangelie dzieciństwa” (2010), który był prezentowany m.in. w Chicago, Los Angeles, San Francisco, Atenach, Belgradzie, Edynburgu, Florencji, Madrycie, Paryżu, Sybinie oraz Kairze, Nowym Delhi i Seulu. Spektakl „Cesarskie cięcie. Próby o samobójstwie” w jego reżyserii zdobył Total Theatre Award w kategorii Physical/Visual Theatre oraz Herald Angel Award podczas Festiwalu Fringe w Edynburgu w 2012 roku. W 2013 roku ukończył pracę nad spektaklem „Armine, Sister”, dedykowanym historii, kulturze i ludobójstwu Ormian, do którego oprócz reżyserii opracował oryginalną dramaturgię muzyczną i specjalną architekturę. W 2016 roku zrealizował spektakl „Medee. O przekraczaniu” z udziałem śpiewaczek z Kairu, Teheranu i Stambułu. Od 2021 roku współpracuje z Moniką Wachowicz, aktorką i performerką, w tandemie twórczym Studio WACHOWICZ/FRET, którego praca poświęcona jest wzajemnemu przenikaniu się sztuki teatru i performansu. W 2024 roku performans Studia „T H E B O R D E R / G R A N I C A” zdobył główną nagrodę The Scotsman’s Fringe First oraz nominację do The Brighton Fringe Excellence Award na Festiwalu Fringe w Edynburgu. Wykłada i prowadzi warsztaty w Polsce i za granicą, był wykładowcą m.in. w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie Filii we Wrocławiu (obecnie Akademia Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego). Pomysłodawca i koordynator licznych projektów realizowanych w ramach działalności Instytutu Grotowskiego, m.in. Roku Grotowskiego UNESCO 2009, Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego „Świat miejscem prawdy” (2009, 2012), programu „Masters in Residence” (2010–2019), a także Olimpiady Teatralnej Wrocław 2016. Pełnił funkcję przewodniczącego Rady Kuratorów i kuratora ds. teatru Europejskiej Stolicy Kultury Wrocław 2016. Dzięki jego staraniom w 2010 roku została otwarta nowa siedziba Instytutu Grotowskiego, Studio Na Grobli, a w 2019 roku Centrum Sztuk Performatywnych. Członek zarządu Międzynarodowego Stowarzyszenia Liderów Teatru (International Association of Theatre Leaders (IATL) powołanego w 2022 roku w Hongkongu. Odznaczony brązowym medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis (2022).