Jesteś tutaj: Polska Platforma Tańca Wrocław 2026

Spektakl otwarcia 9. edycji Polskiej Platformy Tańca Wrocław 2026

Premiera spektaklu tanecznego według choreografii Marii Stokłosy

W ramach programu wydarzeń towarzyszących Polskiej Platformie Tańca Wrocław 2026

czw. 17.09.2026, 19:00
Centrum Sztuk Performatywnych Instytutu Grotowskiego

Czas trwania: 60 min

Bilet regularny: 50 PLN
Bilet ulgowy: 40 PLN
Bilet Nasz Wrocław: 30 PLN
Bilet OzN (dla osób z niepełnosprawnością): 30 PLN
Bilet OzN asystencki: 0 PLN

Bilety do kupienia na stronie: ekobilet.pl

Spektakl otwarcia 9. edycji Polskiej Platformy Tańca Wrocław 2026
Proj. Michalina Kraucewicz

Premiera inaugurująca tegoroczną edycję Polskiej Platformy Tańca.

Maria Stokłosa, wraz z grupą siedmiu osób – wrocławskich performerek i performerów – wyłonionych w otwartym naborze, zaprezentuje efekty wielotygodniowej pracy rezydencyjnej. To projekt laboratoryjny, oparty na badaniach ruchowych uczestników i uczestniczek, improwizacji i świadomości ciała. Łączy rozwój indywidualnych praktyk performerskich z kolektywnym procesem tworzenia spektaklu. 

Przedstawienie ma stać się wyrazistą, zbiorową wypowiedzią artystyczną oraz manifestacją potencjału i różnorodności wrocławskiego środowiska tanecznego.

Jest ono głównym punktem programu wydarzeń towarzyszących Polskiej Platformie Tańca 2026, którego kuratorem jest Marek Gluziński.

Maria Stokłosa, fot. Pac MicMaria Stokłosa jest choreografką, tancerką i prezeską Fundacji Burdąg / Centrum w Ruchu. Tworzy spektakle w nurcie choreografii eksperymentalnej. Interesuje się praktyką taneczną jako aktywnością artystyczną, intelektualną i społeczną, która wykracza poza produkowanie spektakli na scenę i przenika do codziennego życia. Angażuje innych w procesy twórcze, zacierając granicę między sztuką, nauką i dydaktyką. Od ponad dekady działa oddolnie na rzecz rozwoju i emancypacji tańca współczesnego, m.in. jako liderka kursu „Choreografia w Centrum”, a także inicjując różne projekty. Jako wykładowczyni współpracuje z wydziałem Sztuki Społeczne na Uniwersytecie Warszawskim. W swojej praktyce łączy różne metody pochodzące od nauczycielek/nauczycieli i osób, z którymi blisko współpracowała, np. od Rii Higler, Katie Duck, Lisy Nelson, Davida Zambrano, Sary Shelton Mann, Meg Foley, Maiji Reety Raumanni, aleks borys, Jeremy’ego Wade’a czy Petera Pleyera. Tworzy prace solowe (m.in. „Vacuum”, „Intercontinetal”, „Wychodząc od działania”, „Poczucie kawałkowości”) oraz spektakle grupowe, m.in. „Prawa Półkula”, „Wylinka, „Mama Perform, „Złote Demony”, w tym spektakle z udziałem powołanego przez nią zespołu Improgeneracje: Kompozycja Teraźniejszości i Rzeczywistość Komponowana. Jej ostatnia praca, „Muzeum Ciał”, powstała na zamówienie Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. Ponadto współtworzyła spektakl-rytuał pt. „Królowa Wody”, który powstał w ramach wystawy „Inne Tańce” w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie, oraz spektaklu tańczonego przez widzów – „Publika”, będącego w repertuarze Nowego Teatru w Warszawie. Ukończyła choreografię w School for New Dance Development (SNDO) w Amsterdamie, jest także absolwentką Wydziału Tańca Współczesnego w London Contemporary Dance School at The Place oraz kulturoznawstwa w Instytucie Kultury Polskiej. Otrzymała Stypendium Badawczego Grażyny Kulczyk, co zaowocowało powstaniem pracy „Co robię, kiedy tańczę? «Wychodząc od działania» – badania artystyczne i doświadczenie improwizacji tańca w perspektywie autoetnograficznej”.

Marek Gluziński, fot. Kinga Waszak-MazikMarek Gluziński jest performerem, który przez wiele lat był związany ze Studiem Matejka – laboratorium teatru fizycznego, działającym przy Instytucie Grotowskiego. Wziął udział m.in. w spektaklach Studia: „Harmonia Przeciwstawień. Polska” (reż. Matej Matejka, 2014) i „Wściekły człowiek. Wariacje w obronie gniewu” (reż. Matej Matejka, 2018).  W 2015 roku zrealizował samodzielnie cykl trzech performansów-rytuałów pod tytułem „Parakletos. Jaⁿ” w przestrzeniach publicznych Wrocławia. Wystąpił w niezależnych produkcjach teatralnych, m.in. w „Kosmosie” według Witolda Gombrowicza (reż. Hiroshi Koike, 2023; premiera japońska: Tokio, 2024), „Lucidity” (reż. Arnis Aleinikovas, Kowno, 2023), „Eksploracji sztucznej duszy” (reż. Robert Traczyk, 2023), „Hinotori. Phoenix of the Mountain”  (reż. Hiroshi Koike, Kyoto, 2025), „Hinotori. Phoenix of the Sea” (reż. Hiroshi Koike, Tokyo, 2025 ), „How you look at it / Re-Framing 8:15” (wg koncepcji Megumi Edy, festiwal Sakura. IV Wrocławskie dni japońskich inspiracji, 2025). Aktualnie pracuje na przecięciu praktyki teatru fizycznego i choreografii eksperymentalnej, prowadząc badania w obszarze męskości „między przywilejem a przekleństwem”  i realizując projekt Kryzys wieku męskiego, w ramach którego zaprezentował dwie autorskie prace: „Faking/Udawanie”(2024) oraz „Wszyscy Jesteśmy Kobietami” (2024). Jest kuratorem cyklu Choreotopie w Instytucie im. Jerzego Grotowskiego, a także współtwórcą Wrocławskiej Inicjatywy Tanecznej.

Więcej informacji:

Marek Gluziński / Przeciwko polaryzacji płci (@kryzys_wieku_meskiego)

www.kryzyswiekumeskiego.com

Choreografia Maria Stokłosa

Występują Natalia Drozd, Joanna Gruntkowska, Filip Konarkowski, Maja Miśta, Martyna Rak, Wojciech Rybicki, Lena Skrzypczak

BELKA_PPT