Theatre No Theatre – kolejny krok

Spotkanie z Thomasem Richardsem, prowadzenie Dariusz Kosiński

niedz. 8.01.2023, 18:00
Instytut Grotowskiego, Sala Teatru Laboratorium

Wstęp wolny, wymagana rezerwacja wejściówki
W języku angielskim z tłumaczeniem na język polski

Theatre No Theatre – kolejny krok
Fot. Piotr Nykowski

W styczniu 2022 roku Thomas Richards, uczeń Jerzego Grotowskiego, zamknął drzwi Workcenter of Jerzy Grotowski and Thomas Richards, którego przez 23 lata był dyrektorem artystycznym. Przez cały okres swojego istnienia Workcenter okrzyknięto wybitnym i unikatowym ośrodkiem badawczym w dziedzinie sztuk performatywnych, miejscem ciągłych eksperymentów i innowacji. W lutym 2022 roku kilku byłych współpracowników Workcenter powołało nowe stowarzyszenie kulturalne „Theatre No Theatre”, które odziedziczyło swój artystyczny byt bezpośrednio po Workcenter, wspierając nowe badania teatralne Thomasa Richardsa. Podczas spotkania Richards przedstawi kolejny krok w swoich badaniach nad sztukami performatywnymi w ramach stowarzyszenia „Theatre No Theatre”.

www.theatrenotheatre.com

Portrait-Richards-2015_Photo-by-I-Ling-Chang-2Thomas Richards (licencjat Uniwersytetu Yale, magister Uniwersytetu Bolońskiego, doktor Université de Paris VIII) był dyrektorem artystycznym Workcenter of Jerzy Grotowski and Thomas Richards w latach 1999–2022. W 1985 roku rozpoczął terminowanie u Jerzego Grotowskiego, a ich wspólna praca rozwijała się aż do śmierci Grotowskiego w 1999 roku. Richards przyjechał z Grotowskim do Włoch w 1986 roku z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Irvine, gdzie brał udział w Focused Research Program in Objective Drama. We Włoszech Richards początkowo pracował jako asystent Grotowskiego, wkrótce potem został liderem jednego z zespołów roboczych, a z czasem „esencjalnym współpracownikiem” Grotowskiego. Następnie został dyrektorem programu badawczego poświęconego sztukom performatywnym. Stał się siłą napędową badań rozwijanych w Workcenter w obszarze określanym „Sztuka jako wehikuł”. W 1996 roku Grotowski zdecydował się rozszerzyć nazwę Workcenter o nazwisko Richardsa – precyzując w ten sposób kierunek pracy praktycznej, która skupiała się w rękach Richardsa. O współpracy z Richardsem pisał: „Moja praca z Thomasem Richardsem ma charakter «przekazu». Przekazuję mu to, do czego doszedłem w swym życiu: wewnętrzny aspekt w pracy”.

W Workcenter Richards był głównym twórcą i „działającym” opusu „Downstairs Action (zarejestrowanego na taśmie filmowej przez Mercedes Gregory w 1989 roku), twórcą i głównym „działającym” „Akcji oraz twórcą i „działającym” „Listu, którego początkowy etap nosił nazwę „The Twin: An Action in Creation. Współreżyser opusów „Zostało jedno tchnienie,Zostało jedno tchnienie – dies irae oraz „Dies irae, Dies irae – mój niedorzeczny show theatrum interioris, dzieła powstałego w ramach projektu „The Bridge: Developing Theatre Arts”.

Kierownik artystyczny projektu „Tracing Roads Across” (2003–2006, finansowanego w ramach programu „Kultura 2000” Unii Europejskiej) oraz programu „Horyzonty” (Wrocław 2007–2009), którego kulminację stanowił Zero Budget Festival (2009).

W 2008 roku Richards powołał nowy zespół w Workcenter – Focused Research Team in Art as Vehicle, z którym zrealizował „The Living Room” (2010), „L’heure fugitive” (2014) oraz „The Underground: A Response to Dostoevsky” (2016). Od 2016 prowadził Studio in Residence, w ramach którego wyreżyserował „Sin Fronteras” (2017) i „Gravedad” (2018). Z obydwoma zespołami Richards stworzył nowy spektakl „Songs of Tradition” (premiered in 2019). W Workcenter wyreżyserował też monodram „Han!”.

Richards jest autorem książek: „Pracując z Grotowskim nad działaniami fizycznymi(wyd. włoskie, francuskie, angielskie, francuskie, niemieckie, greckie, hiszpańskie i polskie – Kraków 2003), „Punkt graniczny przedstawienia(wyd. angielskie, włoskie, niemieckie i polskie – Wrocław 2004) oraz „Heart of Practice: Within the Workcenter of Jerzy Grotowski and Thomas Richards(wyd. angielskie i francuskie).

W styczniu 2022 roku Richards zamknął Workcenter, obecnie pracuje dla Teatro della Toscana – Teatro Nazionale, a jego najnowsze badania w dziedzinie sztuk performatywnych są wspierane przez stowarzyszenie „Theatre No Theatre”.

Fot. Maciej ZakrzewskiDariusz Kosiński jest badaczem teatralnym i performatykiem, profesorem w Katedrze Performatyki Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. W latach 2010–2013 dyrektor programowy Instytutu im. Jerzego Grotowskiego we Wrocławiu, a następnie, do grudnia 2018 zastępca dyrektora Instytutu Teatralnego im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie. Najważniejsze publikacje: „Polski teatr przemiany” (Wrocław 2007), „Teatra polskie. Historie”, (Warszawa 2010), „Teatra polskie. Rok katastrofy” (Warszawa 2012). Ostatnio wydał dwie monografie o wczesnych przedstawieniach Teatru 13 Rzędów „Grotowski. Profanacje” (Wrocław 2015) i „Farsy-misteria” (Wrocław 2018), zbiór esejów „Performatyka. W(y)prowadzenia” (Kraków 2016) oraz książkę „Uciec z «Wesela»” (Kraków 2019) poświęconą Stanisławowi Wyspiańskiemu. Od jesieni 2016 stale współpracuje z „Tygodnikiem Powszechnym” jako krytyk teatralny i publicysta. Od 2021 wraz z Katarzyną Woźniak prowadzi wydawnictwo Żywosłowie.

niedz. 8.01.2023, 18:00

Galeria zdjęć