Aktualnie jesteś: Warsztaty / Teatr ZAR

ZAR Intense 2023

Warsztaty prowadzone przez aktorów Teatru ZAR

wt.–niedz. 27.07 – 6.08.2023 

Instytut Grotowskiego, Studio Na Grobli

Język pracy: angielski
Zapisy do 20 czerwca 2023 BRAK WOLNYCH MIEJSC

 

ZAR Intense 2023
Fot. Tobiasz Papuczys

Warsztaty „ZAR Intense” to niezwykła okazja do zgłębienia tajników pracy twórczej Teatru ZAR. Inicjatywa ta zrodziła się z potrzeby dzielenia się unikatowym językiem, wartościami oraz pytaniami towarzyszącymi pracy Teatru ZAR, w której chodzi o głębokie, poetyckie i ludzkie podejście, zachęcające aktora do tworzenia w sposób interdyscyplinarny. To integracja treningu fizycznego i praktyk wokalnych, śpiewu solowego oraz polifonicznego, połączonego z improwizacją, odwołującą się do ekspresji ciała aktora, umiejętności słuchania, z którą nierozerwalnie wiąże się głęboka fizyczna oraz wokalna koncentracja. To również szukanie odwagi, by samemu, ale też wraz z innymi, zdobyć się na sformułowanie wypowiedzi, które są dla nas istotne i chcielibyśmy, aby były usłyszane przez otaczający nas świat. Warsztaty skierowane są do aktorów, tancerzy, muzyków, performerów, instruktorów teatralnych i animatorów.

Czym się dzielimy? 

Trening i rozwój 

W pracy skupimy się na zgłębieniu różnorodnych kierunków praktyki, opracowanych i rozwijanych przez aktorów Teatru ZAR. Poszczególne ścieżki, przenikając się wzajemnie, łączą ze sobą elementy treningu wokalnego, fizycznego opartego na tekście, oddechu oraz koncentracji.

Sesje obejmują:

  • śpiew polifoniczny, którego istotą jest współdziałanie zespołu, wzajemne słuchanie, wsparcie a zarazem umiejętność przejęcia inicjatywy,
  • pracę z dźwiękiem jako nośnikiem wyobraźni adaptowanym następnie na potrzeby sceny,
  • codzienną praktykę prawidłowej emisji głosu i technik oddechowych,
  • trening fizyczny performera – budowanie wytrzymałości i rozumienie własnych mocnych stron, aby wykorzystać je w tworzeniu intensywnej, fizycznej obecności aktora na scenie,
  • strojenie uwagi ciała, trening fizyczny, który w swej istocie staje się treningiem mentalnym,
  • poszerzenie naszej pierwotnie wrodzonej percepcji, by stała się szczególnie wyczulona na subtelności codziennego życia,
  • improwizację wedle ściśle określonych zasad.

Wykłady, dyskusje i prezentacje:

  • spotkania ze źródłami (rozmowy o wyprawach Teatru ZAR  i gromadzeniu materiału muzycznego),
  • przestrzeń na dialog o procesie twórczym towarzyszącym powstawaniu spektakli Teatru ZAR (spotkanie z całym zespołem).

Podczas wspólnej pracy planujemy sesje kilku linii praktyk prowadzonych przez członków i członkinie Teatru ZAR.

1Davit BaroyanDavit Baroyan urodził się w 1992 roku w Armenii. Jest absolwentem dwóch edycji Akademii Teatru Alternatywnego (2012 i 2016) oraz dziennikarstwa i animacji kultury. Prowadzi zajęcia z Kultury Ciała na Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie filia we Wrocławiu. Od 2014 roku jest aktorem Teatru ZAR; występuje w spektaklach „Armine, Sister”; „Medee. O przekraczaniu”, „Mojry”, „Anhelli. Skowyt”, „Złowiony”. Wraz z Teatrem ZAR występował na międzynarodowych festiwalach teatralnych m.in. w Tokio, Rzymie, Sankt-Petersburgu, Oslo, Madrycie, Sybinie czy San Francisco. W 2019 zrealizował monodram „Trociny” na podstawie książki Krzysztofa Vargi. Współpracował z reżyserami filmowymi m.in. Janem Holoubkiem i Pawłem Maśloną oraz teatralnymi, np. z Leszkiem Mądzikiem, Danielem Jacewiczem i Darkiem Kowcunem. Prowadzi warsztaty teatralne dla amatorów i dla aktorów zawodowych z Polski i zza zagranicy. W 2020 roku hobbistycznie wydał rapowy album „Balans”.

Ditte Berkeley
Ditte Berkeley, urodziła się w Danii, wychowała w Hiszpanii. Studiowała aktorstwo w londyńskim Rose Bruford College of Speech and Drama (2001). Jest aktorką, współtwórczynią Teatru ZAR. Brała również udział w licznych wyprawach zespołu od momentu jego założenia. Występowała w przedstawieniach Teatru ZAR: w tryptyku „Ewangelie dzieciństwa”, „Cesarskie cięcie. Próby o samobójstwie”, „Anhelli. Wołanie” oraz w spektaklu „Armine, Sister”. Od 2006 roku zajmuje się badaniami w zakresie głosu. Była inicjatorką i dyrektorką artystyczną cyklicznego festiwalu VoicEncounters/Odzyskiwanie głosu we Wrocławiu. W Roku Grotowskiego 2009, we współpracy z Centre for Performance Research z Walii, zorganizowała w Instytucie Grotowskiego wrocławską edycję międzynarodowego festiwalu Giving Voice. Współpracowała ze Studiem Matejka w okresie badawczym 2010–2013 w zakresie treningu wokalnego i pracy muzycznej. Prowadzi różnorodne warsztaty z Teatrem ZAR. Jest również liderką niezależnych warsztatów prowadzonych zarówno w Polsce, jak i za granicą.

Fot. Tobiasz PapuczysAlessandro Curti (ur. 1979, Włochy) w 1998 roku dołączył do grupy teatralnej Marcido Marcidorjs Famosa Mimosa, z którą rozpoczął pracę artystyczną trwającą osiem lat, skupioną na regularnej oraz intensywnej pracy z głosem. Wziął udział w ponad dwudziestu spektaklach zespołu. Ukończył DAMS (Wydział Sztuki, Muzyki i Teatru) na Uniwersytecie w Turynie. W kolejnych latach pracował z: Andrzejem Szczużewskim (aktor Wrocławskiego Teatru Pantomimy im. Henryka Tomaszewskiego), Robertą Carreri i Augustem Omolù (Odin Teatret, Dania), Ives’em Lebretonem (student Etienne’a Decroux, twórcy mimu cielesnego). Brał udział w projektach kierowanych przez Eugenia Barbę i Julię Varley (Odin Teatret) – występował w przedstawieniu „Małżeństwo Medei” w 2008 roku, a rok później w nowej wersji przedstawienia „Ur-Hamlet”. W latach 2007–2008 stworzył, wyreżyserował oraz grał w dwóch przedstawieniach: „Silhouette; soirée théâtrale-chantante” (kabaret teatralny) oraz „I teraz: Apokalipsa w Mahagonny” (na podstawie libretta Bertolta Brechta do „Rozkwitu i upadku miasta Mahagonny” Kurta Weila). W tym czasie promował, organizował i prowadził warsztaty teatralne dla młodzieży licealnej. Od roku 2009 mieszka we Wrocławiu i pracuje jako aktor w Teatrze ZAR, prowadzonym przez Jarosława Freta. Bierze udział w tryptyku „Ewangelie dzieciństwa” i „Armine, Sister”.

Katya Egorova

Katya Egorova jest aktorką i wokalistką. Urodziła się w 1996 roku w Moskwie (Rosja). W 2018 roku ukończyła Moskiewski Instytut Borisa Shchukina (artystka teatru muzycznego i dramatycznego oraz kina). Grała w spektaklu „Mam’zelle Nitouche” w reżyserii V. Ivanova w Teatrze im. Vakhtangova. W latach 2017–2018 współpracowała z reżyserem Paulem Goodwinem (Wielka Brytania) w projekcie „Twelfth Night, or What You Will” oraz pracowała z Elizabeth Parkinson oraz Scottem Wisem (USA) w projekcie „Crazy for you!”. Ma ponad dziesięcioletnie doświadczenie wokalne w chórze – włączając w to utwory prawosławne, katolickie czy pieśni tradycyjne wielu krajów. W 2018 roku w Moskwie występowała na międzynarodowym festiwalu „Your Chance” w spektaklu „? and others”. W roku 2019 wraz z Teatrem ZAR prezentowała spektakl „Anhelli. Skowyt” na Olimpiadzie Teatralnej w Todze (Japonia) i Sankt-Petersburgu (Rosja). W roku 2018 brała udział w międzynarodowym projekcie organizowanym przez Instytut Grotowskiego  – Actor’s Hub: Japanese Traces. W latach 2018–2019 była jedną z uczestniczek projektu Instytutu Grotowskiego w Paryżu – Actor’s Atelier (Ateleier de l’acteur). Od roku 2019 jako aktorka bierze udział w projekcie IPAC we Francji. W tym samym roku dołączyła do obsady aktorskiej Teatru ZAR. Występuje w spektaklach Teatru ZAR „Anhelli. Skowyt”, „Złowione” i „Back to Beckett”.

Fot. Roland OkońKamila Klamut od połowy lat 90. jest ściśle związana z Ośrodkiem Badań Twórczości Jerzego Grotowskiego i Poszukiwań Teatralno-Kulturowych (od 2007 roku Instytut im. Jerzego Grotowskiego). Na zaproszenie Grzegorza Brala i Anny Zubrzycki w 1996 roku uczestniczyła w pracach nad powołaniem Teatru Pieśń Kozła oraz grała w pierwszym spektaklu zespołu, „Pieśń kozła – dytyramb”. Od 1999 roku współpracuje z Jarosławem Fretem, z którym wyprawiała się do różnych zakątków świata w poszukiwaniu najstarszych zachowanych form muzyki. Jest współtwórczynią i współinicjatorką powstania Teatru ZAR. Gra we wszystkich częściach tryptyku Teatru „Ewangelie dzieciństwa”: „Uwerturze”, „Cesarskim cięciu” i „Anhellim”, prezentowanych m.in. w Londynie, Florencji, Rzymie, Paryżu, Los Angeles, Chicago, San Francisco, Rio de Janeiro, Sao Paulo, Kairze, Seulu, New Delhi, Pekinie (Olimpiada Teatralna) oraz Edynburgu, gdzie podczas festiwalu Fringe spektakl „Cesarskie cięcie. Próby o samobójstwie” w sierpniu 2012 roku zdobył prestiżowe wyróżnienia: Total Theatre w kategorii teatr fizyczny oraz Herald Angel. W lutym 2014 roku miała miejsce premiera jej autorskiego spektaklu „Camille”, stworzonego wraz z Marianą Sadovską, którego inspiracją stało się życie i twórczość francuskiej rzeźbiarki Camille Claudel. We wrześniu 2014 roku podjęła współpracę ze Studiem Matejka i zagrała w „Harmonii Przeciwstawień. Polska” w reżyserii Mateja Matejki. W kwietniu 2015 na zaproszenie Milana Kozanka wzięła udział w Couch Corner Performance – projekcie tanecznym, który odbył się podczas festiwalu Cyrkulacje. Ściśle współpracuje z programem BodyConstitution realizowanym przez Instytut Grotowskiego w domenie research in practice. Obecnie bierze udział w najnowszym projekcie Teatru ZAR „Armine, Sister”.
kamilaklamut.pl

Fot. Gabriel AlmagroAleksandra Kugacz-Semerci ukończyła filozofię na Uniwersytecie Wrocławskim, jest aktorką, performerką. Pracuje w Studiu Matejka. Współtworzy Teatr Studio Czyczkowy kierowany przez Jerzego Weltera. Uczestniczyła m.in. w programie stażowym Teatru ZAR oraz w pracy z Anatolijem Wasiljewem w ramach programu Masters in Residence w Instytucie im. Jerzego Grotowskiego, gdzie w 2013 roku miała miejsce premiera jej autorskiego spektaklu „Wyjścia”, inspirowanego współczesną historią i kulturą Rumunii. Z zespołem Studio Matejka brała udział w tworzeniu spektaklu site-specific o tytule „Harmonia przeciwstawień. Polska” (2014) oraz w realizacji filmu „No More Heroes” (2016). W latach 2015 i 2016 w ramach Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego zrealizowała projekt inspirowany powojennymi losami mieszkańców dawnego Breslau, którego efektem był monodram „Być u siebie”, projekt był współrealizowany z Towarzystwem Kultury Czynnej w ramach projektu „Nad rzeką czasu”. Wraz z Fundacją Jubilo współtworzyła projekt „Ukryte miasta” oraz spektakl „Czarna noc. Biały dzień”. Brała udział w pokazie „Palimpsesty przestrzeni. Rekonstrukcja” w ramach programu Tandem realizowanego przez Studio Matejka z tureckim kolektywem artystycznym Budalasultan z Izmiru (2016). Współtworzy spektakl „Wściekły człowiek” (2017–2018) przygotowywany przez Studio Matejka. Prowadzi warsztaty teatralne i z emisji głosu z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi.

Fot. Karol JarekMertcan Semerci urodził się w Stambule. Ukończył aktorstwo na Uniwersytecie Bilkent na Wydziale Muzyki, Sztuk Scenicznych i Teatru. Pracował w Narodowych Teatrach w Ankarze i w Stambule, współpracował również z Tatbikat Sachnesi w Ankarze jako menadżer sceny i operator świateł. Jako aktor wystąpił w ponad dwudziestu sztukach teatralnych i tanecznych. Pasjonuje się ruchem i treningiem. Trenuje brazylijskie Ju Jitsu. Uczestnik programu edukacyjnego Bojowy Partnering. Mieszka w Polsce, od 2016 roku na stałe współpracuje ze Studiem Matejka, aktywnie uczestniczy w projektach i warsztatach zespołu. Brał udział w projektach i warsztatach pod kierownictwem lidera grupy Mateja Matejkę oraz współtworzył projekt zatytułowany „Wściekły człowiek. Wariacje w obronie gniewu” (2017-2018). Wziął również udział w projekcie „Suffering: On Our Perception of Pain” (2017) zespołu Alkemisterna z siedzibą w Geoteborgu pod kierownictwem Cecilii Lagerström. Nawiązał również współpracę z Teatrem Chorea z Łodzi, gdzie wystąpił w spektaklu „2.0.4.5. Metaphysical mini-opera” (2018) w reżyserii Tomasza Rodowicza. Od 2018 roku Mertcan Semerci pracuje jako aktor w Teatrze ZAR, gdzie brał udział w przedstawieniach takich jak „Medee”,  „Anhelli: Skowyt”, i współtworzył spektakl zatytułowany „Nobody Meets Nobody”. W 2022 roku został uhonorowany nagrodą „Super Diament” przez Prezydenta Miasta Wrocławia.

 

Orest_SharakOrest Sharak urodził się w Karpatach na Ukrainie. W 2005 roku rozpoczął naukę aktorstwa na Państwowym Uniwersytecie im. Iwana Franki we Lwowie. W latach 2007-2011 pracował w Teatrze im. Łesia Kurbasa, gdzie występował m.in. w spektaklach: „Metamorfozy” wg Owidiusza (2007), „Pięć elementów” w oparciu o opowieści Zen (2009), „Bohdan” według Klima (2009), „Uczta” na podstawie Platona (2009), „Król Lear” Shakesperae’a. W 2009 roku wspólnie z aktorami teatru założył zespół etniczno-ambientowy Kurbasy, którego praca skupiła się na poszukiwaniu elementów dramatycznych w ukraińskich pieśniach. W tym samym czasie współpracował z Teatrem Lalish (Wiedeń), Tomaszem Bazanem (Teatr Maat Project, Lublin), Marjaną Sadovską (Kolonia). W 2012 roku został aktorem Teatru ZAR: bierze udział w spektaklachCesarskie cięcie. Próby o samobójstwie”, „Armine, Sister”, „Anhelli. Skowyt” iMedee. O przekraczaniu”. W 2012 roku, po wyprawie na Sycylię, został członkiem grupy In Medias Res, która pracuje z pieśniami liturgicznymi z Korsyki, Sardynii i Sycylii. Od 2012 roku współpracuje z Matejem Matejką. Wziął udział w projekcie „Harmonia przeciwieństw. Polska” w reżyserii Mateja Matejki (premiera 2014), a także opracowywał muzykę do przedstawienia „Niezręczne szczęście. Praktykuje grę na różnych instrumentach z rozmaitych kultur świata. W 2022 roku został uhonorowany nagrodą „Super Diament” przez Prezydenta Miasta Wrocławia

Teatr ZAR, kultywując etos pracy zespołowej, realizuje projekty artystyczne w trakcie długoletnich poszukiwań źródłowych, którym każdorazowo towarzyszy proces kształtowania opartego na śpiewie nowego języka teatralnego. Międzynarodowy skład zespołu formował się w trakcie cyklicznych wypraw badawczych do Gruzji w latach 1999–2003. Podczas tych podróży grupa zebrała materiał muzyczny, którego esencją są wielowiekowe pieśni polifoniczne sięgające korzeniami początków naszej ery i stanowiące prawdopodobnie najstarszą formę wielogłosu. „Zar”, od którego grupa wzięła swą nazwę, to nazwa pieśni pogrzebowych wykonywanych przez Swanów zamieszkujących wysokie rejony Kaukazu w północno-zachodniej Gruzji. Praca zespołu karmi się przekonaniem, że teatr, wbrew greckiemu thea – widzenie, nie powinien być wyłącznie oglądany, lecz przede wszystkim słuchany.
ZAR przynosi teatr sprzed podziału na gatunki i style, działając w przekonaniu, które płynie z polskiej myśli romantycznej, że zadania sztuki potrafią zapełnić dynamiczną lukę między codziennością a transcendencją. Juliusz Osterwa, który jako jeden z nielicznych starał się zrealizować praktycznie te idee, i z którego myśli czerpał m.in. Jerzy Grotowski, zapisał w swoich notatkach zdanie o tym, że „Bóg stworzył teatr dla tych, którym nie wystarcza Kościół”.¹
Zrealizowany w latach 2003–2009 pierwszy tryptyk zespołu, Ewangelie dzieciństwa stał się kulminacją trwających ponad dziesięć lat poszukiwań i rozwoju Teatru ZAR. Na tryptyk składały się trzy spektakle, grane także jako osobne części: Uwertura, Cesarskie cięcie. Próby o samobójstwie oraz Anhelli. Wołanie. Ewangelie dzieciństwa miały swoją premierę w Barbican Centre w Londynie, następnie były prezentowane w Los Angeles, we Wrocławiu, Florencji, w San Francisco, Chicago, Sibiu w Rumunii oraz w Legnicy, Szczecinie i Bydgoszczy. Poszczególne części tryptyku pokazywano w Atenach, Edynburgu, Madrycie, Belgradzie, Budapeszcie, Paryżu, Kairze, Seulu, Nowym Delhi i Bostonie. W 2009 roku tryptyk zajął pierwsze miejsce w rankingu „Los Angeles Times” w kategorii na “Najlepszy nowy teatr muzyczny na świecie”. W październiku 2010 roku tryptyk uhonorowany został Wrocławską Nagrodą Teatralną. Druga część, Cesarskie cięcie, prezentowana podczas Festiwalu Fringe w Edynburgu w sierpniu 2012 roku zdobyła prestiżowe nagrody: Total Theatre w kategorii teatr fizyczny oraz Herald Angel.
Od 2011 roku zespół pracował nad projektem Armine, Sister, poświęconym tragicznej historii narodu ormiańskiego. Spektakl o tym samym tytule miał premierę 28 listopada 2013 roku w Studiu Na Grobli Instytutu Grotowskiego. Od tamtej pory przedstawienie prezentowane było we Wrocławiu, Warszawie, Londynie, Oslo, Rzymie, Paryżu, Madrycie, Lizbonie, Salonikach Szczecinie oraz podczas Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego w Sybinie w Rumunii, we Florencji i w San Francisco.
W 2016 roku podczas Olimpiady Teatralnej miał swoją premierę spektakl Medee. O przekraczaniu będący swoistym requiem, lamentacją dla wszystkich tych, którzy zmierzają do Europy w poszukiwaniu lepszego życia. Późniejsza wersja tego spektaklu w 2018 roku prezentowana była w Paryżu w teatrze Petera Brooka, Bouffes du Nord.
W 2019 zespół przygotował Anhellego. Skowyt, który zaprezentowany został podczas Olimpiady Teatralnej w Todze w siedzibie zespołu Tadashiego Suzuki oraz Sankt Petersburgu na zaproszenie Valerego Fokina, dyrektora Teatru Aleksandryjskiego.
Jednym z ostatnich premier Teatru ZAR jest spektakl Złowione, w który za punkt wyjścia zespół obrał “niespełnione” spotkanie Tadeusza Różewicza i Jerzego Grotowskiego z roku 1968, momentu, kiedy pierwszy pisał Złowionego, a drugi pracował nad Apocalypsis cum figuris.
Teatr ZAR regularnie prowadzi warsztaty, podczas których dzieli się unikalnym językiem pracy aktorskie, którego podstawę stanowi integracja treningu fizycznego i praktyk wokalnych, śpiewu solowego oraz polifonicznego połączonego z improwizacją odwołującą się do ekspresji ciała aktora, umiejętność słuchania, z którą nierozerwalnie wiąże się głęboka fizyczna oraz wokalna koncentracja.
O swojej praktyce zespół opowiada na specjalnie przygotowanej stronie teatrzar.net.

Program dnia:

9.00–9.30 wspólna rozgrzewka
9.30–13.00 praca w jednej lub w dwóch grupach (ścieżki pracy fizycznej i wokalnej)
13.00–15.00 przerwa na obiad
15.00–17.30 ścieżki pracy fizycznej i wokalnej
17.30–18.00 przerwa
18.00–19.00 śpiew polifoniczny, praktyka zamykająca dzień
19.00–20.30 dyskusje, prezentacje, wykłady

Koszt 900 euro

Early bird przy zapisach i wpłacie do końca maja 780 euro.

Cena zawiera:

  • udział we wszystkich ścieżkach praktyki przez cały czas trwania warsztatu,
  • udział w wykładach, dyskusjach i prezentacjach,
  • wspólny obiad.

Cena nie obejmuje zakwaterowania.

Przyjętych uczestników prosimy o wpłacenie kaucji w wysokości 250 euro. Kaucja nie podlega zwrotowi.

Wypełniony formularza zgłoszeniowy prosimy przesłać na adres zarworkshops@gmail.com do 20 czerwca 2023. Liczba miejsc jest ograniczona. Decyduje kolejność zgłoszeń. W razie pytań prosimy o kontakt mejlowy lub telefoniczny +48 796140128.