„Porozmawiajmy o domu”

Yana Alekseenko jest reżyserką teatralną i filmową, wykładowczynią i organizatorką działalności teatralnej. Ukończyła Białoruski Państwowy Uniwersytet Kultury i Sztuki w Mińsku na kierunku reżyserii. W Białorusi reżyserowała przedstawienia dla dzieci i dorosłych, m.in. „Pippi – Pończoszanka” według książki Astrid Lindgren (Mińsk, 2018), „Courage” według dramatu Bertolta Brechta (Mińsk 2021). Współtwórczyni spektakli prezentowanych w Polsce, takich jak:  „Podróż po dżungli” (2023, Strefa WolnoSłowa/Teatr Powszechny, Warszawa), „Oda do sprawiedliwości” (2023, WCK, Warszawa), „Krokodyl” (2024, Instytut im. Jerzego Grotowskiego, Wrocław), „Gorgone Syndrome” (2025, Toruń, Warszawa). Reżyserka filmów: „MY” (2020), „Dwór” (2021), „Prezent” (2021), „Cud”(2023).

Tomasz Borczyk jest aktorem i reżyserem teatralnym, do niedawna mieszkającym i tworzącym w Madrycie. Ukończył Królewską Szkołę Sztuk Dramatycznych (RESAD) w Madrycie oraz European Theatre Arts w Rose Bruford College w Londynie. Zadebiutował na scenie, grając Tadzia w operze „Śmierć w Wenecji” w Teatro Real (2014, Madryt). W latach 2016–2018 był członkiem międzynarodowego zespołu Bred in the Bone Theatre Laboratory, z którym pracował w Anglii, Francji i Walii. Wielokrotnie uczestniczył w warsztatach aktorskich prowadzonych przez Johna Strasberga. W 2018 roku założył kolektyw teatralny Noche de Camaleones. W swoich spektaklach poszukuje nowych form wejścia w relację z widzami, podważenia oczekiwań względem tego, czym jest doświadczenie teatralne i zacierania granicy między fikcją a rzeczywistością. W psychodelicznym dramacie rodzinnym „Sny Ruperta” (2021, Madryt) zaprasza widzów do samodzielnej eksploracji przedstawionego świata za pomocą immersji, instalacji i bezpośredniego spotkania z aktorami. Będący refleksją nad wolną wolą i zdrowiem psychicznym „Random man” (2023, Madryt) ma rozgałęziającą się dramaturgię, bazującą na przypadku. Wydarzenie „Wolelibyśmy nie grać Bartlebiego” (2024, Theatre El Umbral de Primavera, Madryt) odtwarza rzeczywisty proces adaptacji teatralnej słynnego opowiadania Hermana Melville’a, podczas którego wszyscy aktorzy opuścili projekt. Pod koniec 2025 roku projekt Borczyka „Hermes” (przygotowywany wraz z Carlosem Tuñónem), został wybrany w naborze na spektakle Komuny Warszawa. Realizowane przez Instytut Grotowskiego „7 pudełek” będzie jego debiutem na polskiej scenie. 

Vasylyna Martseniuk jest aktorką, tancerką i performerką. Współzałożycielka niezależnego teatru GAS i jedna z kuratorek Sceny Ukraińskiej, działającej przy Instytucie im. Jerzego Grotowskiego we Wrocławiu. Urodziła się w Ukrainie, w Bachmucie (obwód doniecki). W 2021 roku rozpoczęła studia na Narodowym Uniwersytecie Artystycznym im. Iwana Kotlarewskiego na Wydziale Teatralnym, w Katedrze Mistrzostwa Aktorskiego i Reżyserii Teatru Animacji.  Po pełnoskalowej inwazji Rosji na Ukrainę przeniosła się do Wrocławia, gdzie kontynuuje studia we wrocławskiej filii Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie na kierunku aktorskim (specjalność aktorstwo teatru lalek). Interesują ją nowe formy animacji, nowoczesne sposoby jej realizacji oraz sztuki teatralnej typu performatywnego. Zajmuje się również rysunkiem, śpiewem, tworzeniem lalek teatralnych i animacją poklatkową. W 2024 roku wraz z Sofią Onishchenko i Darią Bogdan otrzymała nominację do Nagrody Arlekin w kategorii debiut za spektakl „Historia Ukrainy”, realizowany w ramach Sceny Ukraińskiej w Instytucie im. Jerzego Grotowskiego.

---

Василина Марценюк – актриса, танцівниця та перформерка. Співзасновниця незалежного театру GAS та одна із кураторок Української Сцени, що діє в Інституті імені Єжи Гротовського у Вроцлаві. Народилася в Україні, в Бахмуті (Донецька область). У 2021 році розпочала навчання в Харківському національному університеті мистецтв імені Івана Котляревського на театральному факультеті, на кафедрі акторської майстерності та режисури анімаційного театру. Після повномасштабного російського вторгнення в Україну вона переїхала до Вроцлава, де продовжила навчання у Вроцлавській філії Академії театрального мистецтва імені Станіслава Виспянського у Кракові за спеціальністю «акторська майстерність» (спеціалізація акторська майстерність у ляльковому театрі). Цікавиться новими формами анімації, сучасними методами її реалізації та перформативним театральним мистецтвом. Вона також малює, співає, створює ляльок і знімає анімаціїю У 2024 році разом із Софією Онищенко та Дарією Богдан була номінована на премію «Арлекін» у номінації «Дебют» за виставу «Історія України», поставлену в рамках Української Сцени в Інституті імені Єжи Гротовського.

Sandra Staletowicz jest dramatopisarką związaną zawodowo ze śląskimi teatrami.  Absolwentka katowickiej Szkoły Filmowej i Uniwersytetu Jagiellońskiego. Uczestniczka Laboratorium Nowych Praktyk Teatralnych SWPS, Sceny Nowej Dramaturgii Teatru im. Wandy Siemaszkowej w Rzeszowie i kursu teatru dokumentalnego prowadzonego w Instytucie Grotowskiego. Autorka słuchowiska „Listy do niezaproszonych”, wyróżnionego w konkursie „Nasłuchiwanie: Gościnność” oraz zrealizowanego na Scenie Teatralnej Trójki Polskiego Radia. Dwukrotna półfinalistka Nagrody Dramaturgicznej im. Tadeusza Różewicza. Opublikowała w „Dialogu” dramat „Praktykowanie matematyki w biednym kraju”. Jako dramaturżka uczestniczyła w projektach „Monidła Śląskie” realizowanego w ramach Festiwalu Interpretacje i „Głos Kobiety. Teatr – Terapia – Transformacja” w Teatrze Zagłębia w Sosnowcu. W 2025 razem z dokumentalistką Dorotą Brauntsch napisała tekst dokumentalny „My na warsztacie”, który został zaprezentowany w Instytucie Grotowskiego w ramach III edycji konkursu na dokumentalne czytanie performatywne podczas IV Festiwalu Teatru na Faktach „Atypowo”. Autorka realizowanych przez śląskie teatry tekstów „Baby”, „Przycisk” i „Janów Segway Tour”. Zawodowo związana z Hajmatem na Progu, gdzie na nowo uczy się Śląska i wspólnoty. Moderuje spotkania, dialogi i warsztaty.