Wykład Jarosława Freta w ramach OUP

8/02/2019 {piątek} 17:00
Instytut Grotowskiego, Czytelnia im. Ludwika Flaszena

Wstęp wolny

Nie był to akt wiary przenoszony z żadnego kościoła do żadnego kościoła (nawet tego międzyludzkiego); grupa aktorów w Księciu Niezłomnym, w tej twardej, rygorystycznej kompozycji, którą nadał Grotowski temu spektaklowi, otaczała Ryszarda Cieślaka w jego procesie i fenomenie, który został nazwany aktem całkowitym.
Jarosław Fret, „Performer” 13/2017

Akt całkowity to jeden z najważniejszych terminów związanych z pracą Jerzego Grotowskiego. Polega na dosłownym, ponownym przeżyciu przez aktora najważniejszych osobistych doświadczeń, za pomocą impulsów płynących z głębi ciała. Przeżycie powinno wiązać się z tym, co dla aktora najbardziej intymne i najgłębiej skrywane przed innymi i przed nim samym. Takie obnażenie staje się czynem analogicznym do spowiedzi i prowadzi do oczyszczenia, które osiągnął Ryszard Cieślak w Księciu Niezłomnym i częściowo cały zespół w Apocalypsis cum figuris. Grotowski pisał o akcie całkowitym m.in. w tekstach: Ku teatrowi ubogiemuAktor ogołoconyTeatr a rytuał, Odpowiedź Stanisławskiemu, Mowa w Skarze.

 

9 lutego odbędzie się seminarium dla grupy roboczej.

Jarosław Fret, fot. Tobiasz PapuczysJarosław Fret jest reżyserem, aktorem, dyrektorem Instytutu Grotowskiego. Założyciel i lider Teatru ZAR. W latach 1999–2002 zrealizował szereg wypraw do Gruzji, Armenii i Iranu, prowadząc poszukiwania w obrębie najstarszych form muzyki chrześcijańskich kościołów wschodnich. W kolejnych latach wspólnie z członkami i członkiniami Teatru ZAR organizował wyprawy badawcze na grecką górę Atos, Sardynię i Korsykę, do Armenii, Turcji i Izraela. Uhonorowany wraz z Teatrem ZAR tytułem Best New Music Theater (2009) przyznawanym przez magazyn „Los Angeles Times” i Wrocławską Nagrodą Teatralną za tryptyk „Ewangelie dzieciństwa” (2010), który był prezentowany m.in. w Chicago, Los Angeles, San Francisco, Atenach, Belgradzie, Edynburgu, Florencji, Madrycie, Paryżu, Sybinie oraz Kairze, Nowym Delhi i Seulu. Spektakl „Cesarskie cięcie. Próby o samobójstwie” w jego reżyserii zdobył Total Theatre Award w kategorii Physical/Visual Theatre oraz Herald Angel Award podczas Festiwalu Fringe w Edynburgu w 2012 roku. W 2013 roku ukończył pracę nad spektaklem „Armine, Sister, dedykowanym historii, kulturze i ludobójstwu Ormian, do którego oprócz reżyserii opracował oryginalną dramaturgię muzyczną i specjalną architekturę. W 2016 roku zrealizował spektakl „Medee. O przekraczaniu” z udziałem śpiewaczek z Kairu, Teheranu i Stambułu. Od 2021 roku współpracuje z Moniką Wachowicz, aktorką i performerką, w tandemie twórczym Studio WACHOWICZ/FRET, którego praca poświęcona jest wzajemnemu przenikaniu się sztuki teatru i performansu. W 2024 roku performans Studia „T H E  B O R D E R / G R A N I C Azdobył główną nagrodę The Scotsman’s Fringe First oraz nominację do The Brighton Fringe Excellence Award na Festiwalu Fringe w Edynburgu. Wykłada i prowadzi warsztaty w Polsce i za granicą, był wykładowcą m.in. w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie Filii we Wrocławiu (obecnie Akademia Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego). Pomysłodawca i koordynator licznych projektów realizowanych w ramach działalności Instytutu Grotowskiego, m.in. Roku Grotowskiego UNESCO 2009, Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego „Świat miejscem prawdy” (2009, 2012), programu „Masters in Residence” (2010–2019), a także Olimpiady Teatralnej Wrocław 2016. Pełnił funkcję przewodniczącego Rady Kuratorów i kuratora ds. teatru Europejskiej Stolicy Kultury Wrocław 2016. Dzięki jego staraniom w 2010 roku została otwarta nowa siedziba Instytutu Grotowskiego, Studio Na Grobli, a w 2019 roku Centrum Sztuk Performatywnych. Członek zarządu Międzynarodowego Stowarzyszenia Liderów Teatru (International Association of Theatre Leaders (IATL) powołanego w 2022 roku w Hongkongu. Odznaczony brązowym medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis (2022).

Lektury na seminarium grupy roboczej

Jerzy Grotowski: Performer, [w:] tegoż: Teksty zebrane, redakcja Mario Biagini, Dariusz Kosiński, Carla Pollastrelli, Thomas Richards, Agata Adamiecka-Sitek, Igor Stokfiszewski, Instytut im. Jerzego Grotowskiego, Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego, Wydawnictwo Krytyki Politycznej,  Wrocław – Warszawa 2012.

Przemówienie doktora honoris causa Jerzego Grotowskiego, [w:] Jerzy Grotowski: Teksty zebrane, redakcja Mario Biagini, Dariusz Kosiński, Carla Pollastrelli, Thomas Richards, Agata Adamiecka-Sitek, Igor Stokfiszewski, Instytut im. Jerzego Grotowskiego, Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego, Wydawnictwo Krytyki Politycznej,  Wrocław – Warszawa 2012.

Uroczystość promocji Jerzego Grotowskiego na doktora honoris causa Uniwersytetu Wrocławskiego odbyła się 10 kwietnia 1991 roku w Auli Leopoldyńskiej Uniwersytetu Wrocławskiego, źródło: http://www.grotowski.net/performer/performer-10/promocja-jerzego-grotowskiego-na-doktora-honoris-causa.