How you look at it / Re-Framing 8:15

Megumi Eda jest japońską tancerką, performerką i twórczynią filmową. Jej międzynarodowa kariera taneczna rozpoczęła się w Balecie Hamburskim, gdy miała 17 lat. Pracowała dla Holenderskiego Baletu Narodowego i londyńskiego Rambert Dance Company, z którymi występowała na całym świecie. Ściśle współpracowała z choreografami o światowej sławie, takimi jak John Neumeier, Jiri Kylian, William Forsythe, Krzysztof Pastor, Redha Benteifour, Hans van Manen i David Dawson.

W 2004 roku przeniosła się do Nowego Jorku, gdzie jako członkini-założycielka działała w awangardowym zespole „Armitage Gone! Dance”, współtworząc kilkanaście spektakli oraz stając się muzą Karole Armitage. W 2014 rozpoczęła współpracę z Yoshiko Chumą jako performerka i twórczyni filmowa.  Otrzymała prestiżową nagrodę  Bessie (New York Dance and Performance Awards) w 2004 oraz tytuł jednej z Najlepszych Performerów 2015 roku przyznawany przez magazyn „Dance”. 

Od 2019 roku mieszka w Berlinie. W swojej pracy stara się przesuwać granice artystyczne przez multidyscyplinarne podejście do performansu.

Marek Gluziński jest performerem, który przez wiele lat był związany ze Studiem Matejka – laboratorium teatru fizycznego, działającym przy Instytucie Grotowskiego. Wziął udział m.in. w spektaklach Studia: „Harmonia Przeciwstawień. Polska” (reż. Matej Matejka, 2014) i „Wściekły człowiek. Wariacje w obronie gniewu” (reż. Matej Matejka, 2018).  W 2015 roku zrealizował samodzielnie cykl trzech performansów-rytuałów pod tytułem „Parakletos. Jaⁿ” w przestrzeniach publicznych Wrocławia. Wystąpił w niezależnych produkcjach teatralnych, m.in. w „Kosmosie” według Witolda Gombrowicza (reż. Hiroshi Koike, 2023; premiera japońska: Tokio, 2024), „Lucidity” (reż. Arnis Aleinikovas, Kowno, 2023), „Eksploracji sztucznej duszy” (reż. Robert Traczyk, 2023), „Hinotori. Phoenix of the Mountain”  (reż. Hiroshi Koike, Kyoto, 2025), „Hinotori. Phoenix of the Sea” (reż. Hiroshi Koike, Tokyo, 2025 ), „How you look at it / Re-Framing 8:15” (wg koncepcji Megumi Edy, festiwal Sakura. IV Wrocławskie dni japońskich inspiracji, 2025). Aktualnie pracuje na przecięciu praktyki teatru fizycznego i choreografii eksperymentalnej, prowadząc badania w obszarze męskości „między przywilejem a przekleństwem”  i realizując projekt Kryzys wieku męskiego, w ramach którego zaprezentował dwie autorskie prace: „Faking/Udawanie”(2024) oraz „Wszyscy Jesteśmy Kobietami” (2024). Jest kuratorem cyklu Choreotopie w Instytucie im. Jerzego Grotowskiego, a także współtwórcą Wrocławskiej Inicjatywy Tanecznej.

Więcej informacji:

Marek Gluziński / Przeciwko polaryzacji płci (@kryzys_wieku_meskiego)

www.kryzyswiekumeskiego.com

Monika Wachowicz jest aktorką, performerką i pedagożką. Ukończyła filozofię na Wydziale Nauk Społecznych na Uniwersytecie Śląskim. W 2021 roku powołała z Jarosławem Fretem Studio Wachowicz/Fret. Wykładowczyni we wrocławskiej filii Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego. Kuratorka projektów realizowanych w Instytucie im. Jerzego Grotowskiego we Wrocławiu: „Szczeliny. Kobiety w sztukach performatywnych” oraz „Ponaduczelniany Przegląd Performansu (PPP)”. Od 2004 roku związana z Teatrem A Part w Katowicach, którego dyrektorem i reżyserem jest Marcin Herich. W ramach działalności w Teatrze A PART współpracowała jako aktorka z Gliwickim Teatrem Muzycznym i Teatrem Lalek Banialuka w Bielsku-Białej (przedstawienie „Tsunami”), teatrem Cantabile 2 w Vordingborg w Danii i Theaterlabor Bielefeld w Niemczech (spektakle „Labirynt Wenus”, „Haiku”,„Kunstlerspiele” oraz „W dżungli historii. Variete”), Teatrem Amareya (spektakl „CZTERY”) oraz przy spektaklu „The Last Days of Mankind”/„Ostatnie dni ludzkości”, który był realizowany w koprodukcji z Theaterlabor Bielefeld i Leith Theatre ze Szkocji. Prowadzi Studio Aktorskie, działające przy Teatrze A Part, a ponadto koordynuje odbywający się w Katowicach Międzynarodowy Festiwal Sztuk Performatywnych A Part. Współpracowała również z Teatrem Biuro Podróży oraz duńskim reżyserem Nullo Facchini. W 2023 była nominowana do nagrody Klepsydra dla najlepszej aktorki w kategorii przedstawień solowych na Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym Saint Muse w Ułan Bator w Mongolii, organizowanym przez mongolski oddział International Theatre Institute. W 2024 otrzymała nagrodę The Scotsman Fringe First i nominację do The Brighton Fringe Excellence Award at Edinburgh Fringe Festival za performans/instalację „T H E B O R D E R / G R A N I C A”.
Od 2019 jest Prezeską Fundacji „Sztuka dla Życia”im. Marty Paradeckiej. Prowadzi Studio Ciała i Emocji w Katowicach, w którym tworzy i produkuje autorskie projekty.
Więcej informacji: www.wachowicz.studio