Jesteś tutaj: Polska Platforma Tańca 2026
Otwarty nabór
Termin nadsyłania zgłoszeń: 3.05.2026, godz. 23:59
Ogłoszenie wyników: 15.05.2026
Zapraszamy osoby profesjonalnie zajmujące się tańcem i choreografią, związane z Wrocławiem, do udziału w procesie twórczym, którego rezultatem będzie spektakl otwierający IX edycję Polskiej Platformy Tańca 2026 we Wrocławiu. Premiera odbędzie się 17 września 2026 w Centrum Sztuk Performatywnych Instytutu Grotowskiego.
Projekt powstaje jako odpowiedź na potrzebę wzmacniania i profesjonalizacji środowiska tańca i choreografii we Wrocławiu. Jego celem jest stworzenie warunków do intensywnej pracy twórczej, łączącej rozwój indywidualnych praktyk performerskich z procesem kolektywnego tworzenia dzieła scenicznego.
Marek Gluziński – kurator programu towarzyszącego Polskiej Platformie Tańca Wrocław 2026 – pragnie zaoferować osobom artystycznym możliwość indywidualnego rozwoju, poszerzenia horyzontów i zdobycia nowych doświadczeń. Wierzy, że projekt ujawni potencjał twórczy lokalnego środowiska wrocławskiego i wzbogaci je o nowe narzędzia do współpracy i współtworzenia, co będzie skutkowało dalszymi działaniami choreograficznymi.
Rezultatem projektu będzie spektakl prezentowany w ramach Polskiej Platformy Tańca – najważniejszego wydarzenia prezentującego polską scenę tańca współczesnego, organizowanego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca, a w tegorocznej edycji współorganizowanego przez Instytut Grotowskiego.
Spektakl, realizowany w ramach otwartego naboru, otworzy wrocławską odsłonę Polskiej Platformy Tańca, stanowiąc jej pierwszy i znaczący punkt programu. Spektakl ten ma stać się wyrazistą, zbiorową wypowiedzią artystyczną oraz manifestacją potencjału i różnorodności wrocławskiego środowiska tanecznego. Planowane są również pokazy spektaklu w przyszłości. Udział w tych pokazach oraz warunki realizacji zostaną doprecyzowane na późniejszym etapie pracy.
Praca będzie miała charakter laboratoryjny: będzie opierać się na indywidualnych badaniach ruchowych uczestników i uczestniczek oraz strukturach improwizacyjnych i kompozycyjnych zaproponowanych przez Marię Stokłosę. Podstawą procesu będą praktyki rozwijające uważność na dotyk, wewnętrzne czucie ciała oraz wyobraźnię kinestetyczną. Proponowane praktyki będą służyć zestrojeniu grupy, a jednocześnie staną się punktem wyjścia do indywidualnych interpretacji, wymiany doświadczeń między uczestnikami i uczestniczkami oraz ich dialogu z powstającą dramaturgią spektaklu.
Maria Stokłosa będzie organizować proces twórczy poprzez następujące pytania dotyczące relacji między doświadczeniem ciała a jego reprezentacją:
Otwarty nabór skierowany jest do osób:
Aby wziąć udział w otwartym naborze, należy wypełnić formularz zgłoszeniowy zawierający:
Termin nadsyłania zgłoszeń: 3.05.2026, godz. 23:59
Ogłoszenie wyników: 15.05.2026
Do projektu zostanie zaproszonych siedem osób na podstawie wyboru komisji artystycznej.
Nie przewiduje się odwołań od decyzji. Możliwe jest utworzenie listy rezerwowej – w przypadku rezygnacji osoby zakwalifikowanej do udziału zaproszona zostanie kolejna osoba z listy.
Osobom zakwalifikowanym do projektu umożliwimy:
Zapewniamy:
Maria Stokłosa jest choreografką, tancerką i prezeską Fundacji Burdąg / Centrum w Ruchu. Tworzy spektakle w nurcie choreografii eksperymentalnej. Interesuje się praktyką taneczną jako aktywnością artystyczną, intelektualną i społeczną, która wykracza poza produkowanie spektakli na scenę i przenika do codziennego życia. Angażuje innych w procesy twórcze, zacierając granicę między sztuką, nauką i dydaktyką. Od ponad dekady działa oddolnie na rzecz rozwoju i emancypacji tańca współczesnego, m.in. jako liderka kursu „Choreografia w Centrum”, a także inicjując różne projekty. Jako wykładowczyni współpracuje z wydziałem Sztuki Społeczne na Uniwersytecie Warszawskim. W swojej praktyce łączy różne metody pochodzące od nauczycielek/nauczycieli i osób, z którymi blisko współpracowała, np. od Rii Higler, Katie Duck, Lisy Nelson, Davida Zambrano, Sary Shelton Mann, Meg Foley, Maiji Reety Raumanni, aleks borys, Jeremy’ego Wade’a czy Petera Pleyera. Tworzy prace solowe (m.in. „Vacuum”, „Intercontinetal”, „Wychodząc od działania”, „Poczucie kawałkowości”) oraz spektakle grupowe, m.in. „Prawa Półkula”, „Wylinka, „Mama Perform, „Złote Demony”, w tym spektakle z udziałem powołanego przez nią zespołu Improgeneracje: Kompozycja Teraźniejszości i Rzeczywistość Komponowana. Jej ostatnia praca, „Muzeum Ciał”, powstała na zamówienie Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. Ponadto współtworzyła spektakl-rytuał pt. „Królowa Wody”, który powstał w ramach wystawy „Inne Tańce” w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie, oraz spektaklu tańczonego przez widzów – „Publika”, będącego w repertuarze Nowego Teatru w Warszawie. Ukończyła choreografię w School for New Dance Development (SNDO) w Amsterdamie, jest także absolwentką Wydziału Tańca Współczesnego w London Contemporary Dance School at The Place oraz kulturoznawstwa w Instytucie Kultury Polskiej. Otrzymała Stypendium Badawczego Grażyny Kulczyk, co zaowocowało powstaniem pracy „Co robię, kiedy tańczę? «Wychodząc od działania» – badania artystyczne i doświadczenie improwizacji tańca w perspektywie autoetnograficznej”.
Marek Gluziński jest performerem, który przez wiele lat był związany ze Studiem Matejka – laboratorium teatru fizycznego, działającym przy Instytucie Grotowskiego. Wziął udział m.in. w spektaklach Studia: „Harmonia Przeciwstawień. Polska” (reż. Matej Matejka, 2014) i „Wściekły człowiek. Wariacje w obronie gniewu” (reż. Matej Matejka, 2018). W 2015 roku zrealizował samodzielnie cykl trzech performansów-rytuałów pod tytułem „Parakletos. Jaⁿ” w przestrzeniach publicznych Wrocławia. Wystąpił w niezależnych produkcjach teatralnych, m.in. w „Kosmosie” według Witolda Gombrowicza (reż. Hiroshi Koike, 2023; premiera japońska: Tokio, 2024), „Lucidity” (reż. Arnis Aleinikovas, Kowno, 2023), „Eksploracji sztucznej duszy” (reż. Robert Traczyk, 2023), „Hinotori. Phoenix of the Mountain” (reż. Hiroshi Koike, Kyoto, 2025), „Hinotori. Phoenix of the Sea” (reż. Hiroshi Koike, Tokyo, 2025 ), „How you look at it / Re-Framing 8:15” (wg koncepcji Megumi Edy, festiwal Sakura. IV Wrocławskie dni japońskich inspiracji, 2025). Aktualnie pracuje na przecięciu praktyki teatru fizycznego i choreografii eksperymentalnej, prowadząc badania w obszarze męskości „między przywilejem a przekleństwem” i realizując projekt Kryzys wieku męskiego, w ramach którego zaprezentował dwie autorskie prace: „Faking/Udawanie”(2024) oraz „Wszyscy Jesteśmy Kobietami” (2024). Jest kuratorem cyklu Choreotopie w Instytucie im. Jerzego Grotowskiego, a także współtwórcą Wrocławskiej Inicjatywy Tanecznej.
Więcej informacji:
Marek Gluziński / Przeciwko polaryzacji płci (@kryzys_wieku_meskiego)
