Sublime

Karolina Kraczkowska jest tancerką, performerką i choreografką. Absolwentka Instytutu Lingwistyki Stosowanej Uniwersytetu Warszawskiego oraz programu Dance in Performance w Laban Center w Londynie. Członkini Polskiego Teatru Tańca w latach 2004–2007. Jako freelancerka brała udział w produkcjach m.in. Jasmin Vardimon, Fin Walker, Uli Sickle, Martena Spangberga i Tino Sehgala. Stypendystka DanceWeb. Obecnie związana z warszawskim środowiskiem eksperymentujących choreografów/choreografek i reżyserów/reżyserek, m.in. Ramoną Nagabczyńską („Kocham Balet”, „Anonimowi performerzy”, „Silenzio!”), Martą Ziółek („Wolne ciała”, „122 słów o muzyce i tańcu”), Pawłem Sakowiczem („Masakra”, „Drama”), Anną Smolar („Halka”, „Melodramat”), Renatą Piotrowską („Wycieka ze mnie samo złoto”), Magdą Ptasznik. Równocześnie rozwija swoje zainteresowania w obszarze choreografii, realizując autorskie prace solowe (m.in. podczas rezydencji Chez Bushwick, NY, 2016; w ramach programu performatywnego w Zachęcie  – SPA 2017, Plac Małachowskiego 2018; Solo Projekt Plus w Starym Browarze, 2018, stypendium kulturalne miasta Lublin, 2019 – pokaz pracy w procesie w Wawerskim Centrum Kultury; w Krakowskim Centrum Choreografii, Vessel 2021, w ramach rezydencji w Movement Research, NY, 2022, stypendium miasta Warszawa,  Unconsumed, 2024). W pracach tych pogłębia swoją praktykę ruchową i choreograficzną, eksplorując możliwości transformacji ciała, zmiany własnej tożsamości, opierającej się na percepcji ciała jako metaforze, instrumencie, narzędziu, ucieleśnieniu animującego go podmiotu, komunikujące wewnętrzną myśl, uczucia i afekty. Ciało postrzega jako produktywne i kreatywne, widziane nie jako stały niezmienny byt, ale jako serię procesów ciągłego stawania się, konstytuowania, integracji, multiplikacji, dążące do zwiększania swojej potencjalności. Obecnie przygotowuje również dyplom z fotografii na łódzkiej filmówce o reprezentacji kobiet w reklamie w okresie międzywojnia.

Ramona Nagabczyńska jest tancerką i choreografką. Wykształcenie artystyczne zdobywała w Ogólnokształcącej Szkole Baletowej w Warszawie, w Hochschule für Musik und Darstellende Kunst we Frankfurcie oraz w London Contemporary Dance School w Londynie, natomiast edukację teoretyczną uzyskała na Uniwersytecie SWPS oraz na Uniwersytecie Warszawskim. Pracuje w Polsce i za granicą. Do jej prac choreograficznych należą: „New (Dis)Order” (2012) – wybrany w 2014 do sieci Aerowaves, „Re//akumulacja” (2012), „The Way Things Dinge” (2014), „pURe” (2015), „MORE” (2017), „Networking” (2018/19), „Części ciała” (2019) – również wybrane do sieci Aerowaves, „Silenzio!” (2021), „Le Jeu de Massacre” (2021) – wspólnie z Barbarą Kingą Majewską, „Błogo” (2022), „Anonimowi performerzy” (2024), „Hate Haus” (2024) – wspólnie z kolektywem Hertz Haus oraz „Kocham balet” (2025, premiera w Teatrze Komuna Warszawa). W latach 2015–2019 była artystką międzynarodowej sieci sztuk performatywnych apap Network. W 2021 zdobyła nagrodę za reżyserię spektaklu „Silenzio!” na festiwalu Boska Komedia. Jest jedną ze współzałożycielek kolektywu Centrum w Ruchu.

Paweł Bownik jest artystą wizualnym i wykładowcą Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi. Autor wielu wystaw, pokazów instytucjonalnych i książek artystycznych. Z wykształcenia fotograf, rozwija praktykę twórczą wokół powracających motywów demontowania i reprodukowania, a także konstruowania modeli przestrzeni i obiektów. Jego prace znajdują się w kolekcjach publicznych, m.in. w: Muzeum Narodowym w Poznaniu; Muzeum Sztuki Współczesnej we Wrocławiu, MUFO Muzeum Fotografii w Krakowie; Huis Marseille, Museum voor fotografie w Amsterdamie, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w  Warszawie; Bibliotece Narodowej w Warszawie, ING Collection w Amsterdamie.

Autor publikacji: „Undercoat”, 2022 (Hatje Cantz), „Colours of Lost Time”, 2021 (bownikstudio), „Disassembly”, 2014 (Mundin).

Wiktoria Walendzik jest rzeźbiarką, absolwentką kierunku Sztuka Mediów na Akademii Sztuki w Szczecinie. Finalistka konkursów: Fundacji Grey House, Project Room 2019 CSW Zamek Ujazdowski oraz Artystycznej Podróży Hestii. Uczestniczyła w wystawach indywidualnych i zbiorowych, m.in. w Gdańskiej Galerii Miejskiej, BWA Warszawa, Galerii Szarej w Katowicach oraz w Instytucie Polskim w Berlinie. Autorką scenografii i kostiumów do spektaklu „Anonimowi performerzy” Ramony Nagabczyńskiej.