Aktualnie jesteś: Otwarty Uniwersytet Poszukiwań / Kursy wiodące / Awangarda teatralna Europy Środkowo-Wschodniej i jej obecność w teatrze współczesnym

Zatarta ciągłość. Polska awangarda teatralna i jej rodzime kontynuacje

Wykład prof. Dariusza Kosińskiego w ramach OUP

pt. 14.10.2022, 17:00
Instytut Grotowskiego, Czytelnia im. Ludwika Flaszena

Wstęp wolny, wymagana rezerwacja bezpłatnej wejściówki

W odniesieniu do polskiej awangardy teatralnej utrzymuje się wciąż teza sformułowana przez najważniejszy autorytet rodzimej historii teatru – prof. Zbigniewa Raszewskiego. Według niego awangarda była „epizodem wyrastającym na uboczu, z dala od głównych linii rozwojowych”, na których „znalazł się u nas […] teatr monumentalny Schillera i Horzycy” jako najważniejsze „ogniwo łączące stary teatr z nowym, zapewniające naszemu teatrowi ciągłość rozwoju”. W trakcie wykładu postaram się udowodnić, że z perspektywy dzisiejszej teza ta jest błędna, ponieważ historyczna awangarda teatralna w Polsce rozpoczęła procesy, których powojenne kontynuacje zaowocowały najważniejszymi osiągnięciami artystycznymi polskiej sztuki scenicznej oraz rewolucjami teatralnymi o światowym zasięgu. Odwołując się do kluczowych w tym kontekście odkryć dotyczących performatywności wydarzenia teatralnego dokonanych przede wszystkim przez Helenę i Szymona Syrkusów, Witolda Wandurskiego i artystów z kręgu krakowskiego Cricotu, postaram się wykazać, że to nie anachroniczny dziś całkowicie teatr monumentalny, ale właśnie awangarda zapewniła polskiemu teatrowi ciągłość rozwoju.

Fot. Maciej ZakrzewskiDariusz Kosiński jest badaczem teatralnym i performatykiem, profesorem w Katedrze Performatyki Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. W latach 2010–2013 dyrektor programowy Instytutu im. Jerzego Grotowskiego we Wrocławiu, a następnie, do grudnia 2018 zastępca dyrektora Instytutu Teatralnego im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie. Najważniejsze publikacje: „Polski teatr przemiany” (Wrocław 2007), „Teatra polskie. Historie”, (Warszawa 2010), „Teatra polskie. Rok katastrofy” (Warszawa 2012). Ostatnio wydał dwie monografie o wczesnych przedstawieniach Teatru 13 Rzędów „Grotowski. Profanacje” (Wrocław 2015) i „Farsy-misteria” (Wrocław 2018), zbiór esejów „Performatyka. W(y)prowadzenia” (Kraków 2016) oraz książkę „Uciec z «Wesela»” (Kraków 2019) poświęconą Stanisławowi Wyspiańskiemu. Od jesieni 2016 stale współpracuje z „Tygodnikiem Powszechnym” jako krytyk teatralny i publicysta. Od 2021 wraz z Katarzyną Woźniak prowadzi wydawnictwo Żywosłowie.

pt. 14.10.2022, 17:00